Dojrzałość szkolna

Co to takiego dojrzałość szkolna i jak wspomagać jej osiągnięcie?

 

 

            Każdy maluch rozwija się inaczej, dlatego nie każde dziecko z tego samego rocznika, mimo usilnych starań rodziców, nauczycieli i jego samego, jest tak samo przygotowane do podjęcia nowej roli- ucznia.

Dlatego też psychologowie i pedagodzy mówią o dojrzałości szkolnej- osiągnięciu przez dziecko takiego poziomu rozwoju, który umożliwi mu podołanie wymaganiom szkolnym. Ocena gotowości dziecka do bycia uczniem jest bardzo ważna, gdyż pierwsze doświadczenia szkolne mogą mieć wpływ na to, jak dziecko będzie w przyszłości oceniało siebie i swoje możliwości, ja poradzi sobie podczas wszystkich lat edukacji.

Specjaliści sprawdzając gotowość dziecka do podjęcia nauki w szkole oceniają:

- dojrzałość fizyczną (sprawność ruchowa, koordynację, odporność na choroby),

- dojrzałość umysłową ( ciekawość świata, zdolność wypowiadania się w sposób jasny i logiczny, pamięć, zasób słów, koncentrację uwagi, itp.),

-  dojrzałość społeczno-emocjonalną ( znajomość i przestrzeganie zasad postępowania, umiejętność nawiązywania kontaktów, radzenie sobie w sytuacjach zadaniowych, umiejętność współdziałania z innymi),

-  dojrzałość matematyczną ( umiejętność przeliczania przedmiotów, przyporządkowywania liczb do zbiorów, orientacja przestrzenna – prawa- lewa, nad- pod, przed- za,itp.),

-  dojrzałość do nauki czytania i pisania (dziecko rozumie sens kodowania słów za pomocą symboli- liter, potrafi określić kierunek i miejsce na kartce papieru, narysować szlaczek od lewej strony, dzieli wyrazy na sylaby, jest sprawne manualnie, posiada odpowiednią koordynacje wzrokowo-ruchową).

 

Jak możemy wspomagać przedszkolaka w osiągnięciu dojrzałości szkolnej?

-  Wspólne gry i zabawy ruchowe, np. tor przeszkód, gra w piłkę, skakanie na skakance, rzucanie do celu;

-  Czytanie książek – rozwija ciekawość świata, wzbogaca słownictwo, rozbudza nowe zainteresowania, prowokuje wypowiedzi dziecka, sprzyja bliskości między rodzicem a dzieckiem;

-  Wspieranie samodzielności dziecka- uczmy zapinania guzików, sznurowania butów, samodzielnego ubierania się, jedzenia; chwalmy za każdy sukces;

-  Nauka przez zabawę- układajmy puzzle, wyszukujmy różnice, ćwiczmy cierpliwość, przestrzeganie zasad, pamięć grając w gry planszowe; rozwiązujmy łamigłówki i zagadki;

-  Wykorzystujmy sytuacje domowe na edukację matematyczną, np. liczenie cukierków, owoców, odczytujmy numery na domach, odmierzajmy produkty na ciasto;

-  Literkowe zabawy, np. zagadki- jaki wyraz zaczyna się na literę...? jaką głoskę słyszysz na początku/ końcu wyrazu?,

-  Zachęcajmy do zabaw manualnych, np. rysowania, malowania, wydzierania, lepienia z plasteliny, nawlekania koralików- będzie to owocowało przy nauce pisania;

-  Zadbajmy o kontakt dziecka z rówieśnikami.

 

I na koniec kilka dobrych rad:

1.      Zachęcaj dziecko do wszelakiej aktywności, ale NIE ZMUSZAJ;

2.      Zaufaj nauczycielom i specjalistom,  którzy pracują z Twoim dzieckiem,

3.      Nie ucz na siłę czytania i pisania, jeśli dziecko nie jest na to gotowe,

4.      Nie strasz dziecka szkołą,

5.      Zastanów się nad ilością zajęć dodatkowych, w których uczestniczy Twoje dziecko- wiek przedszkolny to czas nauki przez zabawę,

6.      Stawiaj na pierwszym miejscu dobro własnego dziecka, a nie opinię znajomych ( ważniejsza jest dojrzałość Twojego dziecka, a nie to, że do szkoły idzie większość dzieci z podwórka).

 

Na podstawie Prus - Wiśniewska H., Zanim dziecko pójdzie do szkoły oraz www.ibe.edu.pl/pl/szesciolatki

                 opracowała nauczycielka Tęczowego Przedszkola p. Basia Skórka