Logopedia na wakacjach

Przykłady zabaw i gier logopedycznych – słownych, słuchowych, artykulacyjnych, które można wykorzystać będąc na spacerze, jadąc samochodem lub w czasie deszczowej pogody.

1. „Kamyczek” – zabawa dźwiękonaśladowcza.
Podróżna wersja znanej zabawy kołowej. Jedna osoba mówi wierszyk naśladując jakiś odgłos, a druga zgaduje , co wydaje takie dźwięki.
Na środku podwórka leży kamyczek, a pod kamyczkiem jest dziurka.
Co w tej dziurce jest? … (tu naśladujemy jakiś odgłos)

lub

Na środku podwórka leży kamyczek, a pod kamyczkiem jest dziurka.
Co w tej dziurce jest? Jaki zwierz, czy wiesz? … (tu naśladujemy odgłos zwierzęcia)

Przykłady wyrażeń dźwiękonaśladowczych:
- odgłosy zwierząt:
krowa - muuu; baran - beee; koza - meee; świnka - iiii; chrum, chrum; kwi-kwi; osa - bzzz; komar – zzz;
kukułka - ku-ku; mruczenie misia - mmm...; kot - miau; pies - hau-hau; kogut - kukuryku; indyk - gul-gul;
gęś - gę -gę; kaczka - kwa, kwa; bocian - kle-kle; żaba - kum-kum/rech rech; trzmiel - www...; sowa - hu-hu; koń – ihaha (kląskanie); wąż - ssss...; gołąb - gruchu, gruchu; wrona - kra, kra; osioł – ioio; mysz- pi pi; ptaszek – ćwir; świerszcz – cyk cyk; ryba - plum
- odgłosy pojazdów:
auto - brum; pi-bi; samochód policyjny - iuiu; karetka pogotowia - ioio; straż pożarna - eoeo; pociąg - fu-fu/czczcz; tramwaj - deń, deń, deń; dzwonek roweru - dzeń, dzeń, dzeń;
inne:
stukot zegara - tik-tak; dzwony - bim-bam-bom; zegarek - cyk, cyk; woda - kap-kap; chlap-chlap; dzwonek - dzyń-dzyń; wiatr - szszsz...

2. Pssst - Zabawa słuchowa. Kładziemy się wszyscy na plecach na kocyku. Zamykamy oczy i wyciągamy przed siebie w górę rączki zaciśnięte w pięści. Wsłuchujemy się w odgłosy przyrody i za każdym razem, kiedy usłyszymy śpiew ptaszka, granie konika polnego czy głośniejszy szelest liści lub traw, prostujemy jeden z palców. Po chwili zabawy robimy przerwę. Porównujemy liczbę usłyszanych dźwięków i próbujemy je wspólnie odtworzyć. Możemy również razem zastanowić się, jakie zwierzątka udało nam się usłyszeć.

3. Śmieszne miny – robimy nawzajem śmieszne minki próbując rozśmieszyć drugą osobę równocześnie ćwicząc aparat artykulacyjny.

4. Bajki logopedyczne – wymyślamy bajkę próbując równocześnie pokazać ja tylko przy pomocy warg, języka, policzków. (Przykłady w artykule „Bajki logopedyczne”)

GRY SŁOWNE

1. Dokończ bajkę – Rozpoczynamy opowiadanie bajki, dziecko kończy lub opowiadamy fragmentami na zmianę.

2. Dokończ słowo – mówimy pierwszą sylabę a dziecko kończy.

3. Rymowanki – mówimy pierwszą część a dziecko dopowiada koniec, później zamiana.

4. Wąż słowny – podajemy kolejno słowa zaczynające się na ostatnią głoskę poprzedniego słowa. Np. zegar-rak-kot-tort-torba-akwarium-motyl-itd.

5. O czym myślę? – zabawę możemy zawęzić do kategorii zwierzęta lub (wersja dla starszych) pomyśleć o jakimkolwiek przedmiocie. Jedna osoba myśli o jakimś zwierzęciu, druga osoba musi zgadnąć co to jest zadając pytania pomocnicze, na które można odpowiedzieć TAK lub NIE, np.
- czy to zwietzę ma skrzydła? Czy ma rogi? Czy ma ciało pokryte łuskami? Czy żyje w Polsce? Czy jest owadem? Itd.


6. Podaj wyraz na głoskę… - wymieniamy słowa, które rozpoczynają się wskazaną głoską.

7. Pociąg – zabawa rozwijająca słownictwo. Ze stacji odjeżdża pociąg, a w każdym wagonie są … (tu podajemy nazwę kategorii, np. owoce, warzywa, coś co można zjeść, ubrania, kolory, zabawki, pojazdy, zwierzęta lub trudniej: zwierzęta mieszkające w lesie, na wsi, w zoo, itd.)

8. Co widzę? – opisujemy przedmiot, który widzimy nie używając jego nazwy. Druga osoba próbuje zgadnąć co to jest rozglądając się w miejscu, w którym się właśnie znajdujemy, co pasuje do opisu.

9. Zagadki – układamy zagadki o różnych przedmiotach, np. Nakładamy ją na szczoteczkę myjąc zęby. Itp.

10. Oprowadzanie kosmity - Wesoła zabawa, w której rodzic wciela się w rolę dopiero co przybyłego na Ziemię kosmity, a zadaniem dziecka jest oprowadzić go po okolicy. Wspaniale sprawdzi się zarówno podczas dłuższego pobytu w parku, na działce lub w ogrodzie, jak i podczas krótkiej drogi na pocztę lub do sklepu. Odgrywający rolę kosmity rodzic powinien zadawać dziecku dużo pytań, udając, że wielu rzeczy nie zna i nie rozumie, gdyż na jego planecie wszystko wygląda zupełnie inaczej. Może, na przykład, być ciekaw, jak nazywają się mijane przez niego rośliny, zwierzęta czy sklepy. Może także nie wiedzieć, dlaczego na chodniku leżą liście, czemu małe dzieci siedzą w wózkach, po co na ulicy namalowano białe pasy albo co oznacza czerwone światło. Wcielające się w rolę eksperta dziecko, intensywnie ćwiczyć będzie umiejętność wypowiadania się. Uporządkuje także swoją wiedzę z różnych, zależnych od zadawanych pytań, dziedzin.

11. Prawda – Fałsz - Rodzic mówi jakieś zdanie, a zadaniem dziecka jest stwierdzić, czy jest ono zgodne z prawdą – powiedzieć tak lub nie.

12. Słyszymy głoski – wymieniamy wyrazy, w których nazwie słyszymy wskazaną głoskę. Możemy wykorzystać głoski, z wymową których dziecko ma problem, np. sz, s, r, itd.