REWALIDACJA i Wczesne Wspomaganie Rozwoju

Tutaj propozycje dla dzieci, które uczestniczą w zajęciach rewalidacyjnych na terenie naszego przedszkola, które prowadzi p. Magda Tobór i p. Karolina Chryst-Majewska.

 

 25.03.2020

Wierszyki masażyki
 Masaż dziecięcy to forma ćwiczeń relacyjnych, technika masażu delikatnego głaskania dziecka, gdzie najważniejszy jest kontakt rodzica z dzieckiem. O tego rodzaju masażu mówi się obrazowo jako o „sercu na dłoni”.

 Przyszła myszka do braciszka. [opuszkami palców na plecach dziecka wykonujemy posuwiste i delikatne ruchy]
Tu zajrzała, tam wskoczyła, [lekko łaskoczemy dziecko za jednym uchem, następnie za drugim]
A na koniec tu się skryła. [wsuwamy palec za kołnierzyk]

Płynie, wije się rzeczka [rysujemy na plecach dziecka falistą linię]
Jak błyszcząca wstążeczka. [delikatnie drapiemy je po plecach]
Tu się srebrzy, tam ginie, [wsuwamy palce za kołnierzyk]
A tam znowu wypłynie. [przenosimy dłoń pod pachę i szybko wyjmujemy]

Wspinał się pajączek po rynnie. [wędrujemy palcami od dołu ku górze po plecach dziecka]
Spadł wielki deszcz i zmył pajączka [rozkładamy na plecach płasko obie dłonie i szybko przesuwamy je w dół]
Zaświeciło słoneczko, [masujemy plecy ruchem okrężnym]
Wysuszyło pajączka, rynnę i… [masujemy tak długo, aż poczujemy ciepło]
Wspinał się pajączek po rynnie… [zaczynamy od początku.]

Przesyłam państwu również kartę pracy (Galeria 3-4-latki) oraz  link do piosenki „Budujemy ciszę”

https://www.youtube.com/watch?v=tb5TAMjnNvM

*************************************************************************************************

26.03.2020

Na dziś przygotowałam dla Państwa po  dwa  ćwiczenia z kordynacji wrozkowo-ruchowej oraz kształtowania świadomości własnego ciała.

-Zabawa w „Lustro” -naśladowanie ruchów innych osób, ich mimiki, czynności precyzyjnych. -Rzuty do celu (piłeczek, kulek papierowych itp.)


Zabawa „Moje…”-nazywanie przez rodzica różnych części ciała i jednoczesne wykonywanie konkretnego ruchu, np.
-uderzanie stopami o podłogę
-stukanie kolanami o siebie
-przeliczanie palców
-poklepywanie brzucha
-pokazywanie policzków

Zabawa z elementami metody W. Sherborne „Witamy swoje ciało” z jednoczesnym
dotykaniem, wskazywanie, nazywaniem i masowaniem poszczególnych części ciała
Tekst zabawy: Witamy głowy (nos, policzki, uszy)
– Witamy ręce
-Witamy brzuch
-Witamy nogi

*************************************************************************************************

27.03.2020

Ćwiczenia buzi i języka znajdziecie Państwo w zakładce galeria - 3-4-latki, a tutaj zostawiam link do bajki terapeutycznej, która pozwoli lepiej zrozumieć obecną sytuację.
https://dzieciecapsychologia.pl/jezyk-bartek/?fbclid=IwAR3FuEaWqn4rOdqOGLAZxClmldzqxgln_fpBwlU75nO6uBnscssRL5q8qUY

**************************************************************************************************

30.03.2020

Rzeźba z gliny
Potrzebne materiały;
glina, plastelina, inna masa plastyczna, farby

Opis zabawy;
Zaproponuj dziecku lepienie z masy plastycznej na zadany temat. Tematem może być uczucie (np. ulep swój smutek, upel swoją złość, itp)
lub jakiś ważny aspekt dla dziecka ( ulep coś co lubisz, coś czego nie lubisz, wspomnienie, itp). W trakcie zabawy rodzic może tworzyć swoją rzeźbę.
Następnie porozmawiaj z dzieckim o jego pracy, dziecko może nadać jej tytuł, możecie opowiedzieć o niej  historyjkę.

Cele
Dzieci we wczesnych latach nie potrafią werbalizować swoich wewnetrznych przeżyć- mogą sobie z nimi poradzić w zabawie, w kontakcie z osobą dorosłą,
często przenosząc własne emocje na inne obiekty. To stwarza bezpieczny sposób, żeby ćwiczyć mówienie o własnych emocjach- dziecko najpierw wyraża je
w aktywności twórczej następnie rodzic pomaga mu je nazwywać słowami. W aktywności twórczej dokonuje się też często rozładowanie trudnuch dla dziecka uczuć
w sposób konstruktywny i bezpieczny. Po zatym -
-rozwijanie przestrzennej i twórczej wyobraźni,
- poszerzanie wrażeń dotykowych
- rozwijanie sprawności manualnych.

**************************************************************************************************

Polecam kilka propozycji ćwiczeń i zabaw sensorycznych:

- https://www.youtube.com/watch?v=p-UGo0P8WVk - Dlaczego rozciąganie jest ważne dla dzieci?

- https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8 - Ćwiczenia dla dzieci - prawidłowa postawa

- https://www.youtube.com/watch?v=aUtlI9ixsjQ - Sensoryczny tata - wirusy

**************************************************************************************************

Plan dnia Instruktaż dla rodziców dotyczący wprowadzania planu dnia w domu
 

Wprowadź lub odpowiednio zmodyfikuj dotychczasowy plan dnia. Jeśli Twoje dziecko nie korzystało dotychczas z planu dnia,
 pomyśl, czy na czas wprowadzonych ograniczeń nie warto go wprowadzić. Brak stałości i zmiany codziennej rutyny powodują zwiększenie poziomu stresu u bardzo wielu osób z ASD.
Plan dnia, do którego zawsze można się odnieść może skutecznie zmniejszyć niepokój i odczuwany  stres.    
 
Staraj się w sposób wizualny podpowiadać, ile dni dziecko będzie musiała spędzać w domu – używaj do tego kalendarza.
 Ponieważ nie wiadomo jak długo potrwają ograniczenia związane z epidemią koronawirusa, pamiętaj, żeby nie używać słów „na pewno”, nie obiecywać konkretnych terminów zakończenia sytuacji.
 Lepiej mówić „na razie”, „w tym tygodniu umawiamy się/ustalamy, że …” itp.  
 
 Kalendarz-kwiecień
 
Bardzo ważne jest utrzymanie codziennej rutyny – wykorzystuj do tego plan:
 - budź dziecko z  i kładź je spać o tych samych porach, co w czasie zajęć przedszkolnych,
- utrzymuj stałe godziny posiłków,
- wyjaśnij dziecku, że chociaż nie chodzi do przedszkola ani na dodatkowe zajęcia, to nie jest to czas wakacji.
Powiedz, że ponieważ nie może w tej chwili chodzić do przedszkola czy na zajęcia, to będzie uczyć się  oraz wykonywać inne ćwiczenia w domu.
- zaplanuj czas na robienie zadań przesłanych przez nauczycieli, terapeutów lub przygotowanych samodzielnie
 
Co mogę robić domu
 
- koniecznie zaplanuj czas przerwy podczas wykonywania zadań szkolnych, ćwiczeń edukacyjnych i terapeutycznych
 – zwróć uwagę na ćwiczenia ruchowe (małej i dużej motoryki), aktywności relaksujące dziecko.
Czas trwania przerwy i to, co dziecko robi w tym czasie powinny być z góry określone i jasne dla dziecka, najlepiej wpisane w plan dnia.
Pamiętaj, że warto zaproponować dziecku kilka aktywności do wyboru na czas przerwy.
To ma być dla niego czas odpoczynku i relaksu przed dalszą pracą.  
 - umieść w planie dnia czas na wykonywanie czynności związanych z pomaganiem w domu  i uczących dziecko samodzielności (np. nakrywanie do stołu, zmywanie naczyń, rozwieszanie prania, ścielenie łóżka itp.)
 - wyznacz czas na samodzielną zabawę dziecka (Twój odpoczynek także jest ważny!) i zabawę wspólnie z innymi domownikami.

**************************************************************************************************
 

01.04.2020r (środa)

Dziś dla dzieci przygotowałam kilka zabaw sensorycznych.

1. Filmik jak wykorzystać przyrządy domowe:

- https://www.youtube.com/watch?v=A6iT0wdOsKk  - Integracja Sensoryczna w domu

2. Kilka przykładowych zdjęć zabaw Sensorycznych - znajdujących się w Galerii (Gimnastyka)

Oczywiście jak najbardziej można wprowadzać własne zmiany i modyfikacje (jak wiadomo najlepsze pomysły na ćwiczenia/zabawy mają dzieci i trzeba dać im swobodę w działaniu.                                                                                                                                                                             
Ps.: Pamiętajcie, że najważniejsze to wspólnie spędzony czas :)

**************************************************************************************************

Skorupa żółwia – zabawa SI

Cele:
Planowanie motoryczne
 – podczas tej zabawy do planowania motorycznego dziecko wykorzystuje wskazówki płynące z bodźców wzrokowych i proprioceptywnych.
Wzmacnianie kończyn górnych – czołganie się z obciążeniem na plecach pomaga zwiększeniu siły obręczy barkowej i stabilności.
Koordynacja wzrokowo-ruchowa – chodzenie po wyznaczonej linii wymaga koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Rozwój mięśni dłoni – głęboki nacisk podczas chodzenia na czworakach pomaga w rozwoju łuków dłoni.
Świadomość własnego ciała – chodzenie na czworakach zapewnia bodźce proprioceptywne (intensyfikowane dodatkowo przez „skorupę żółwia”),
które zwiększają świadomość ciała.

Rekwizyty:
Poszewka na poduszkę.
Woreczki z grochem (zacznij od sześciu i dodawaj kolejne w zależności od siły dziecka).
Przeszkody: różne przedmioty, krzesła, poduszki, sofa.
Różnokolorowe taśmy.

Sposób zabawy poziom I:
Włóż woreczki do poszewki i zaszyj ją, tworząc w ten sposób „skorupę żółwia”.
Kiedy dziecko zajmie pozycję na czworaka, połóż „skorupę” na jego plecach.
Zbuduj tor przeszkód z różnych przedmiotów.
Dziecko musi ominąć wszystkie przeszkody, nie gubiąc przy tym „skorupy”.

Sposób zabawy poziom II:
Za pomocą różnokolorowych taśm wytycz w pomieszczeniu ścieżki, które się ze sobą przecinają.
Niech dziecko wybierze kolor taśmy.
Zasady zabawy są takie same jak na poziomie I, ale dziecko musi zostać na ścieżce określonego koloru
(w razie konieczności przyklej mu na ręku kropkę w danym kolorze)

**************************************************************************************************

01.04.2020

Wielu dzieciom autystycznym trudno jest reagować na swoje imię, wołać kogoś i witać się z innymi ludźmi.
 W tej zabawie ćwiczymy wspomniane umiejętności w mniej kłopotliwych okolicznościach

Cele:
Rozpoznawanie imion.
Reakcja w kontekście społecznym.
Stymulacja słuchowa i wzrokowa.
Zwiększanie kompetencji językowej.

Potrzebne przedmioty:
Duży karton, np. po pralce, lub duży kawałek materiału, np. zasłona.

Przygotowanie:
Ustaw duży karton lub zawieś zasłonę, żeby oddzielić część pomieszczenia. Osoba dorosła powinna schować się za kartonem lub zasłoną,
zanim do sali wejdą dzieci. Niech one i przynajmniej jeden dorosły siądą przodem do zasłony lub pudła.

Jak się bawić:
Dorosły siedzący z dziećmi woła po imieniu dorosłego schowanego za kartonem lub zasłoną, melodyjnie modulując głos: Marissa,
gdzie jeeeeesteś?”. Marissa wyłania się i mówi: „Tu jestem!”. Wszyscy śmieją się i klaszczą w dłonie, witając ją: „Cześć, Marissa!”.
 Przećwiczcie tę samą scenkę z kilkoma osobami. Kiedy dzieci zorientują się, na czym polega zabawa, mogą po kolei brać w niej udział.

Odmiany:
Schowaj za kartonem pluszowe zwierzęta. Wołajcie do nich: „Żyrafo, gdzie jeeeeesteś?”. Następnie pokaż je dzieciom. Przywitajcie się
, mówiąc: „Cześć!”.
Użyjcie do zabawy książki z obrazkami zwierząt. Wołajcie: „Niedźwiedziu polarny, gdzie jeeeeesteś?”.
 Otwórzcie książkę na stronie z obrazkiem przedstawiającym niedźwiedzia i przywitajcie się z nim lub ucałujcie obrazek. Można też poprosić dziecko,
 by samo znalazło go w książce.

Czego dziecko się uczy:
Dzieci uczą się właściwie reagować w kontekście społecznym – witają się z kimś, mówiąc: „Cześć!”. Mają okazję ćwiczyć umiejętność oczekiwania.
 Kiedy słyszą pytanie: „Gdzie jesteś?”, wiedzą, że ktoś się za chwilę pojawi. Uczą się też, jakich słów powinny użyć, gdy kogoś szukają.
Radośnie witając dziecko, które wyłania się zza zasłony, uświadamiamy mu, że jest doceniane i lubiane.

Modyfikacje:
 Jeżeli dziecku trudno się skupić na zabawie, należy zwiększyć jego świadomość istnienia osoby zza zasłony lub kartonu.
Pokazując się, warto przywitać się z dzieckiem, przytulić je lub dotknąć na powitanie. Osoba ta może też zatańczyć, poruszać się w niezwykły sposób albo założyć zabawny kapelusz,
 żeby przyciągnąć uwagę dziecka.
Dorosły powinien towarzyszyć za zasłoną dzieciom, które nie rozumieją zasad gry. Kiedy przyjdzie ich kolej, żeby się schować,
osoba ta powinna wyraźnie pokazać dziecku, że słucha pytania, np. przechylając głowę i dosłownie nastawiając ucha. Może też powiedzieć:
 „posłuchaj to twoje imię. Wołają cię. Chodźmy!”, a następnie wyprowadzić dziecko zza zasłony.

 *************************************************************************************************

03.04.2020r.

 Dziś przesyłam Państwu kilka ćwiczeń na kartach pracy, które znajdziecie w galeri (3-4 latki)

**************************************************************************************************

Tydzień: 6.04.2020-10.04.2020

I
Ważna sprawa: Rozgrzewka
https://www.youtube.com/watch?list=PLtX3mTRu5-XloowHpVUuzApnZSo81rn9O&time_continue=121&v=aAOiv41ybSQ&feature=emb_logo                         

II
Ćwiczymy: Gibkość i zwinność
https://youtu.be/domzg5xJeaI?list=PLtX3mTRu5-XloowHpVUuzApnZSo81rn9O

III
Odkrywamy świat za pomocą zmysłu dotyku:

Rysowanie po ciele

Proszę skorzystać z gotowej lub wymyślonej bajki, którą „rysujemy” dziecku na plecach palcami. Wykorzystujemy swoją wyobraźnię ?                                                                    
Można się również bawić w robienie pizzy czy kanapek. Smarowanie, układanie składników i doprawianie na niby to świetna zabawa!                                                                       
Pamiętajmy jednak, że podczas takiego masażu nie należy się spieszyć, warto dotykać spokojnie, koncentrować się na dziecku i okazywać mu emocje.

Przykład:
Dziecko siada tyłem do rodzica lub kładzie się na brzuszku.                                          
Opiekun rysuje palcami wzdłuż kręgosłupa, z góry na dół, linię falistą: Tu płynie rzeczka,                        
po plecach szybko kroczymy opuszkami palców, udając kroki: tędy przeszła pani na szpileczkach,
powoli i z wyczuciem stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści: tu stąpały słonie,
szybko kroczymy wszystkimi palcami po plecach: i biegły konie,
delikatnie szczypiemy plecki dziecka: wtem przemknęła szczypaweczka,
powoli zataczamy na plecach obiema dłońmi koła: zaświeciły dwa słoneczka,
leciutko stukamy opuszkami palców w plecy dziecka: spadł drobniutki deszczyk,
niespodziewanie, delikatnie szczypiemy w kark: przeszedł dreszczyk?


Pudełko ze skarbami

Do zabawy przyda się duże pudełko kartonowe, w którym należy wyciąć otwory na rączki. Następnie umieść w środku przedmioty, które mają różne faktury (coś twardego, coś miękkiego, rozmaite tkaniny, zabawki i przedmioty codziennego użytku). Dziecko wkłada ręce do kartonu i próbuje za pomocą zmysłu dotyku opisać, co znajduje się w kartonie (miękki, twardy, okrągły, gładki, chropowaty itp.), a następnie próbuje odgadnąć, co to jest.

Miłej zabawy!!

************************************************************************************************
06.04.2020.
 

Zabawa w łapanie

Cel:
Ćwiczenia usprawniające motorykę małą – dzięki tej zabawie dłonie stają się silniejsze i rozwija się motoryka mała.
Koordynacja bilateralna – trzymanie torby w jednej ręce i wkładanie do niej przedmiotów drugą ręką rozwija koordynację bilateralną.
Umiejętności wzrokowe – niektóre przedmioty są nieruchome, inne – ruchome. Aby je złapać, dziecko musi się ruszać,
zatem zabawa wspomaga umiejętność śledzenia wzrokiem, sakkady oraz skupianie się na obiektach. Śledzenie wzrokiem to płynne ruchy gałek ocznych,
 dzięki którym możemy obserwować poruszający się obiekt. Sakkady to szybkie ruchy gałek ocznych, dzięki którym możemy szybko przeskanować większy obszar.
Koordynacja oko – ręka – odpowiedź motoryczna na bodźce wzrokowe, zarówno ze strony nieruchomych obiektów, stanowi wyzwanie dla oczu i dłoni,
 które współpracują, by chwycić przedmiot.

Rekwizyty:
Woreczki z grochem, różnego rodzaju piłeczki rehabilitacyjne z kolcami, maskotki – wszystko wielkości pięści lub mniejsze
 (można przygotować jeden z tych przedmiotów lub wszystkie).
Małe autka (nakręcane lub takie, które po cofnięciu – puszczone same jadą).
Tępe szczypce (jak na grilla).
Torba, która pomieści wszystkie przedmioty.
Piłka do skakania z uchwytem (na której dziecko będzie mogło usiąść).

Sposób zabawy:
Rozłóż przedmioty na podłodze. Zdaniem dziecka jest je pozbierać szczypcami i włożyć do torby.
Następnie umieść przedmioty pod różnymi obiektami w domu lub połóż je na nich. Dziecko ma je pozbierać szczypcami.
Niech dziecko goni samochodzik po pokoju. Wygra, jeśli uda mu się złapać szczypcami, zanim się zatrzyma.
Kolejnym wariantem jest zbieranie przedmiotów z podłogi podczas skakania lub leżenia na piłce
(przedmioty muszą być rozłożone przed dzieckiem).

***************************************************************************************************

07.04.2020r.

1. Słuchanie opowiadania „Wielkanocne przysmaki” oraz odpowiadanie na pytania dotyczące
tekstu opowiadania. Opowiadanie i pytania znajdzicie w galerii (3-4-latki)
2. Zabawa ruchowa z elementem skoku i podskoku „Kurczątko”.
Dziecko jest kurczątkiem. Skacze obunóż po pokoju, cichutko wypowiadając sylabę ( pi,pi,pi ).
Na hasło : „Lis się skrada” kurczątko jak najszybciej staje pod ścianą. Na kolejne hasło „Lis wrócił do lasu” kurczątko kontynuuje skakanie
Zwracamy uwagę, aby podskoki dzieci były ze złączonymi nogami i stopami.

***************************************************************************************************

 08.04.2020r.

Słuchanie utworu "Wielkanocna piosenka"  
https://www.youtube.com/watch?v=gNiwf-SaRUI&list=PL2PdUZ8H1wUfjE4EkJlu1uHs7fIE9pPfN&index=4

Pytania do piosenki :
- Jaką mamy porę roku kiedy obchodzimy Święta Wielkanocne ?
- Z czym kojarzą nam zajączek, kurczątko i baranek ?

Ćwiczenie oddechowe „Wiosenny wietrzyk” i wyrabianie reakcji na zmianę dynamiki w utworze.
Paski bibuły lub paski chusteczki higienicznej zawieszone na sznurku.
Rodzic włącza utwór "Wielkanocna piosenka". Raz głośno, raz cicho.
Gdy dziecko słyszy ją cicho trzyma w dłoniach sznurek za dwa końce.
Gdy dziecko słyszy głośno melodię piosenki dmucha w paski bibuły, które powiewają.


Zabawa ruchowa „Turlające się jajko”
Dziecko kładzie się na podłodze. Jest pisanką. Turla się we wskazaną przez rodzica stronę np. w stronę okna, w stronę drzwi.
 Zwracamy uwagę, aby przy turlaniu dziecko miało złączone nogi, ręce nad głową. Dziecko podczas turlania osłuchuje się z poznaną piosenką.

***************************************************************************************************

09.04.2020r.

Zabawa matematyczna „Wielkanocni goście”

Odpowiedz na pytania. ( dzieci przygotowują paluszki jednej ręki ).
- Przy wielkanocnym stole pięciu gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało ?
- Przy wielkanocnym stole czterech gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało ?
- Przy wielkanocnym stole trzech gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało ?
- Przy wielkanocnym stole dwóch gości siedziało. Jeden poszedł do domu, to ile zostało ?
- Przy wielkanocnym stole  smutno  się zrobiło, bo pyszne śniadanie właśnie się skończyło.

Zdjęcie w galeri (3-4 latki)
- wskaż w każdej ramce obrazek, który różni się od pozostałych
- nazwij to co widzisz na obrazku

Zdjęcie w galeri (3-4-latki)
- poćwicz rysowanie po śladzie
- zwróć uwagę na ułożenie twoich palców na ołówku - ołówek trzymają palce : kciuk, wskazujący,duży
- staraj się wykonać zadanie dokładnie

***************************************************************************************************

 10.04.2020r.

galeria 3-4 latki - ( I część  )
- dokończ kolorować rysunek
- powiedz, gdzie znajduje się kurczątko, zajączek, baranek, pisanki
- pokoloruj pisanki w koszykach -każdą w innym kolorze.
- ozdób koszyki według własnego pomysłu

galeria 3-4 latki - ( II część )
- zgadnij co to za zwierzątko
- wskaż je palcem na obrazku i naśladuj jego głos

Mam czerwone nóżki,
jestem żółtą kulką,
a kiedy dorosnę,
to zostanę kurką ( kurczątko - pi,pi,pi )

Cukrowe - są blisko pisanek
prawdziwe, rogate - wiodą stado latem
na górską polanę ( baranek - bee,bee,bee)

Ma długie uszy i bardzo zwinnie skacze
Wielkanocne niespodzianki
niesie ten zwierzaczek ( zajączek - kic,kic,kic )

****************************************************************************************************

 14.04.2020-17.04.2020
Propozycje zabaw ruchowych dla dzieci:

ZABAWY Z PIŁKĄ
?    Jaś - Dwie osoby stojące naprzeciw siebie rzucają do siebie piłkę. Trzecia osoba ustawia się twarzą do rzucającego i próbuje przechwycić piłkę. Może to zrobić wtedy, gdy rzut będzie niecelny i piłka upadnie, lub gdy, podskakując wysoko, złapie ją. Kiedy „głupi Jaś” przechwyci piłkę, zamienia się miejscem z dzieckiem, które właśnie rzucało.
?    Podawanie piłki- Dzieciaki stoją w rozkroku, tyłem do siebie. Podają sobie piłkę górą, a oddają dołem (miedzy nóżkami).
?    Celowanie - Ustawiamy na środku pokoju dużą piłkę (najlepiej do koszykówki). Metr od niej rysujemy linię, na której stają rzucające dzieci. Każde dziecko otrzymuje małą piłkę, którą stara się trafić w dużą. Po dwóch kolejkach staramy się zwiększyć odległość.

SKOKI MAŁE I DUŻE
?    Skoki przez drabinkę - Wykonujemy drabinkę, np. z gazety. Wystarczy pociąć ją na 5-centymetrowe paski, które ułożycie na ziemi na wzór drabinki. Zadanie dziecka polega na sprawnym przeskakiwaniu kolejnych szczebelków.
?    Skoki przez linkę - To ćwiczenie bardzo pomaga w ćwiczeniu równowagi. Do tej zabawy potrzebna jest linka.
?    Spacerek - Puszczamy maluchom muzykę i rzucamy im różne polecenia: „Zbieramy grzyby!”, a wtedy maluchy udają, że podnoszą coś z podłogi; „Gonimy motyle!” – smyki podbiegają i łapią niewidoczne motylki; „Zrywamy szyszki!”, a dzieciaki muszą podskakiwać i symulować obrywanie z gałęzi szyszek itd. Będzie dużo śmiechu i rozgardiaszu.

ZABAWY RUCHOWE Z DZIECIŃSTWA RODZICÓW
?    Raz, dwa, trzy – baba jaga patrzy - Jedna osoba to Baba Jaga. Stoi tyłem do pozostałych i woła: „Raz, dwa trzy, Baba Jaga patrzy”. W tym czasie dzieci szybko biegną w jej stronę. Na słowo „patrzy” Baba Jaga odwraca się. Kto nie zdołał się zatrzymać w bezruchu, wraca na start, kto dotknie Baby Jagi, ten zajmuje jej miejsce.
?    Ciuciubabka - Dziecko, które jest ciuciubabką, stoi w środku koła z zawiązanymi oczami. Maluchy śpiewają znaną piosenkę, a ciuciubabka próbuje ich złapać.
?    Kolory - Dziecko, które na początku poprowadzi zabawę, trzyma piłkę. Pozostałe siadają w szeregu naprzeciw niego. Prowadzący rzuca piłkę po kolei do każdego kolegi, wymieniając przy tym różne kolory. Dzieci łapią i odrzucają piłkę. Nie można jej złapać, gdy rzucający piłkę powie „czarny!”. Zmiana z prowadzącym następuje, gdy ktoś złapie piłkę, mimo że padło hasło „czarny!”.

ZABAWY NA MUSKUŁY
?    Przeciąganki – Dzieci siadają naprzeciwko siebie w dużym rozkroku (stykają się stopami), chwytają się za ręce i delikatnie zaczynają się przeciągać. Próbujemy zrobić jak największy skłon w przód.
?    Za łokcie - Dzieci stoją tyłem do siebie, ramiona mają złączone w łokciach. Usiłują przeciągnąć partnera na swoją stronę.
?    Klapsy - Dzieci chwytają się tymi samymi, czyli np. lewymi lub prawymi ramionami, a drugimi usiłują klepnąć swojego partnera w pośladek. Zobaczycie, ile będzie przy tym śmiechu.

***************************************************************************************************

 14.04.2020r.

Cytrusowe piłki – zabawy sensoryczne

W naszych kuchniach możemy znaleźć wiele „zabawek” doskonale nadających się do zabaw sensorycznych.

Potrzebne przedmioty
Kilka owoców cytrusowych, np. cytryna, pomarańcza, mandarynka, limonka czy grejpfrut , Wiadro, papierowa torba.

Przygotowanie
Weź owoce i daj dziecku wiadro. Umieść papierową torbę na podłodze tak, żeby jej otwór skierowany był w stronę dziecka.

Co dziecko może zrobić z cytrusowymi piłkami

- Nazwać je
- Obejrzeć i zbadać w dłoniach różne cytrusowe „piłki”, żeby się z nimi zaznajomić. Rozpoznać je i podać nazwy, może z twoją pomocą.
- Poukładać
- Ułożyć je rozmiarami albo posegregować według kolorów.
- Policzyć
- Umieścić je w wiaderku. Policzyć owoce przed zabawą i po niej (żeby żadna „piłka” nie zniknęła gdzieś pod meblami).
- Odgadnąć
Bez podglądania włożyć rękę do torby, złapać jeden z owoców i na podstawie wielkości, wagi, kształtu i może faktury skórki spróbować zgadnąć, czy dany cytrus to cytryna, pomarańcza, czy może grejpfrut.
- Turlać
Usiąść na podłodze i wturlać owoce do papierowej torby. Albo położyć się brzuchem na ziemi i tak turlać owoce. Może też usiąść naprzeciwko drugiej osoby i owoce.
 Może też usiąść naprzeciwko drugiej osoby i wraz z nią trurlać owoc do siebie nawzajem. Albo też spróbować wturlać piłeczkę do torby inną częścią ciała.
- Rzucać
Stanąć naprzeciwko partnera i rzucać do siebie nawzajem cytrusową piłkę.
- Ściskać i naciskać
Ręką lub stopą naciskać mocno na cytrusową piłkę i rolować ją w tę i z powrotem.
(Zabawa ta nie niszczy owoców, a wręcz poprawia ich jakość, rozmiękczając miąższ, przez co da więcej soku).
Przy pomocy dorosłego można potem wycisnąć sok i pić na zdrowie! Można zrobić orzeźwiającą lemoniadę!
- Obrać i zjeść
Obrać skórkę. Rozdzielić cząstki i zjeść je.

Cele/Korzyści
Nazywanie i liczenie owoców rozwija dyskryminację wzrokową, pamięć słuchową, przywoływanie słów z pamięci i początkowe umiejętności matematyczne.
Układanie i sortowanie owoców wzmacnia zdolność kategoryzowania i umiejętność sekwencjonowania.
Celowanie, turlanie i rzucanie owoców wzmacnia podstawowe umiejętności wzrokowo-motoryczne, takie jak skupianie wzroku i ruch śledzący.
Rozwija też bardziej złożone umiejętności koordynacji wzrokowo-ruchowej i umiejętności wzrokowo-przestrzenne.
Leżenie na brzuchu i turlanie w ten sposób owoców poprawia wyprost, siłę górnej połowy ciała, kontrolę motoryczną i stopniowanie siły ruchu.
Turlanie owoców różnymi częściami ciała zwiększa świadomość ciała.
Zgadywanie rodzaju owocu, bez patrzenia, rozwija dyskryminację dotykową i umiejętności wizualizacji.
Zabawa razem z innymi dziećmi rozwija umiejętności komunikacyjne i umiejętności społeczne.
Obieranie owoców rozwija zręczność i małą motorykę.
Wąchanie i smakowanie owoców angażuje zmysły smaku i powonienia.

*****************************************************************************************************

 15.04.2020r.

Jadalny naszyjnik – motoryka mała

Ten rodzaj aktywności przygotowuje palce i oczy do współdziałania podczas bardzo precyzyjnej kontroli z zakresu motoryki małej i skupienia wzroku.
 Z tego względu dziecko powinno nawlekać płatki, trzymając je w takiej odległości, w jakiej by czytało (około 20 cm).

Potrzebne materiały
Cienki elastyczny sznurek (taki, jakiego używa się w naszyjnikach z cukierków)
Tępa igła (często używana do nawlekania koralików, do kupienia w sklepach pasmanteryjnych)
Płatki śniadaniowe z dziurkami

Przebieg zabawy
Obetnij kawałek sznurka na naszyjnik, tak żeby wisiał co najmniej 5 cm poniżej linii kołnierzyka.
Zwiąż pętelkę na jednym końcu, aby nie spadały z niego koraliki.
Drugi koniec przewlecz przez igłę. (Można użyć do tego po prostu sznurówki zamiast igły jeśli dziurki są dostatecznie szerokie).
Gdy na naszyjniku znajdzie się już odpowiednia liczba „koralików” zwiąż końce sznurka, a następnie załóż naszyjnik na szyję dziecka i pozwól mu zjeść płatki.
Jeśli martwisz się o bezpieczeństwo dziecka (np. jeśli jest za małe, żeby nosić naszyjnik), możesz zrobić bransoletkę.

Inna wersja zabawy: zamiast płatków możesz użyć pianek cukrowych. Być może to przełamie opór dziecka przed rozpoczęciem zabawy.
Ponadto w trakcie zabawy nawlekania elementów nie będzie musiało być tak dokładne.
Uwaga: możliwe, że najpierw trzeba będzie pokazać dziecku inny zrobiony wcześniej naszyjnik.

Cel/Korzyści
Koordynacja bilateralna – utrzymanie nawleczonych płatków w jednym miejscu, podczas gdy druga dłoń nawleka kolejne,
 wymaga koordynacji bilateralnej.
Poruszanie przedmiotami w dłoni – przełożenie igły przez środek płatka śniadaniowego wymaga dodatkowych ruchów dłonią.
Koordynacja oko-ręka – włożenie igły „w koralik” wymaga precyzyjnej koordynacji oko-ręka

*******************************************************************************************************

16.04.2020r.

Dziś proponuję Państu dwa  przepisy na "Puchnące Farby" z których można zrobić piękne prace plastyczne na dowolny temat.

Przepis na puchnące farby
1 łyżka mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
 0,5 łyżeczki soli
barwniki spożywcze lub zwykłe farby
3 łyżki wody (tak by powstała gęsta konsystencja)
 Wszystkie składniki łączymy. Powinny pojawić się bąbelki, jeśli ich nie zobaczysz, dodaj jeszcze proszku do pieczenia i soli.
 Na koniec należy dodać barwniki.

Farby najlepiej wyciskać na kartkę papieru. Nakładanie ich pędzelkiem może nie dać takiego efektu, na jakim nam zależy.
 Każdorazowo po malowaniu rysunku umieszczamy w mikrofalówce, co pozwoli farbkom napuchnąć/urosnąć.


Przepis na puchnące farby II
 krem do golenia
biały wyciskany klej szkolny
barwnik spożywczy
Mieszamy w proporcji 1:1 krem do golenia i klej. Dodajemy kilka kropel barwnika (farba po wyschnięciu będzie miała intensywniejszy kolor,
 warto wziąć to pod uwagę w trakcie przygotowań). Dokładnie mieszamy. Malujemy a potem czekamy aż wszystko wyschnie.

W galeri 3-4 latka znajdziecie Państwo kilka zdjęć z wykonanymi pracami, świetna zabawa gwarantowana.

********************************************************************************************************

 17.04.2020r.

Ćwiczenia motoryki dużej

- Krążenie dłońmi.
- Wystukiwanie rytmu dłońmi i palcami.
- Podnoszenie przedmiotów i układanie ich w wyznaczonym miejscu.
- Podrzucanie piłki, woreczka, większej lub mniejszej zabawki.
- Podrzucanie palcami stóp lekkich przedmiotów.
- Podskoki: przeskakiwanie przez linię narysowaną na podłodze, przez skakankę.
- Popychanie woreczków, piłek do bramki.

*********************************************************************************************************

 20.04.2020r.

Ćwiczenia grafomotoryczne znajdą Państwo  w galerii 3-4 latków.

*********************************************************************************************************

 21.04.2020r.

Pełzanie – motoryka duża

Pełzanie jest najwolniejszym i najmniej wygodnym sposobem poruszania się, jednak taki własnie sposób ruchu umożliwia wysiłek sensoryczny,
 który wzmacnia niemal wszystkie partie mięśni.

Cele
Pełzanie powodując pracę dużych grup mięśniowych, ramion, nóg, tułowia jest doskonałym ćwiczeniem kształtującym, a w szczególności
dodatnio oddziałującym na korygowanie u dzieci nadmiernych krzywizn kręgosłupa.
Wzmacnia napięcie mięśniowe.
Rozwija koordynację.
Ćwiczy/wzmacnia obręcz barkową – potrzebną do utrzymywania właściwej postawy i napięcia mięśniowego rąk przy pisaniu.
Ćwiczy nogi i mięśnie brzucha.
Ruchy naprzemienne wpływają korzystnie na pracę mózgu.

Przebieg ćwiczeń
Chodzenie na czworakach – Pokaż dzieciom, jak wygląda chodzenie na czworakach, zrób próbę, ustal odległość marszu i każ im przejść ustalone odległości 5 razy,
 np. do końca pokoju i z powrotem. Ustal wyraźnie początek i koniec zadania. Możesz dla ułatwienia nakleić taśmę wzdłuż której ma „czworakować” – to ułatwi pracę.
 (Możesz ułożyć ścieżkę z szarf lub skakanek). Niech dziecko  próbują liczyć na głos przebyte odległości.

Pełzanie na kolanie i dłoniach – to pełzanie na jednym kolanie i dłoniach z podpieraniem się stopą wolnej nogi. Procedura jak w punkcie 1 – Pokaż,
 odległość, liczenie na głos.
 Głośno chwal wszystkich po wykonaniu zadania.

Pełzanie na kolanach i przedramionach – Oznacza to, że dziecko posuwa się na zmianę na prawym kolanie i lewym przedramieniu i odwrotnie.
Procedura jak w pkt. 1 – w kolejnych punktach także.

Pełzanie na brzuchu – Polega na posuwaniu się na brzuchu przez podkurczanie na zmianę nogi kolanem na zewnątrz z wysuwaniem przeciwnego ramienia w przód.

Pełzanie na przedramionach i palcach stóp – Dziecko opiera ciężar ciała na przedramionach i palcach i w ten sposób porusza się w przód.
Zmniejsz odległość lub ilość powtórzeń. W zależności od możliwości fizycznych dzieci. Nagradzaj i motywuj pozytywnie – nawet
gdy ćwiczenie nie wychodzi – chwal za entuzjazm.

Pełzanie z kijem – a) Pełzanie na brzuchu z trzymaniem kija w jednej ręce i oparciem go na przedramieniu.
b) Jak poprzednio, z trzymaniem kija w obu dłoniach i posuwaniem się na łokciach. Kij długości ok. 50-60 cm.

Padanie w marszu lub w biegu – Wychylenie tułowia w przód, klęk na kolanie nogi wykrocznej z jednoczesnym oparciem dłonią o ziemię,
a następnie oparcie się drugą ręką i położenie się na brzuchu.

*************************************************************************************************************

 22.04.2020r.

Wąchanie – zabawa
Ta gra stymuluje zmysł powonienia. W czasie zabawy okaże się, jakich zapachów dziecko unika, a które lubi

Cele
Stymulacja zapachowa

Potrzebne przedmioty
Czyste, puste pudełka po  tabletkach
Waciki
Różne substancje do wąchania, np: róże, kawa, cytryna, wanilia, mięta, rozmaryn, lawenda, czosnek, cebula, pieprz, sok malinowy, masło orzechowe

Przygotowanie
Do każdego pojemniczka włóż trochę każdej substancji. W zakrętkach zrób po jednym otworze. Jeżeli substancja jest płynna, zamocz w niej
wacik i włóż go do pojemniczka.
Jak się bawić
Pokaż dziecku, jak mocno nabrać powietrza nad otworem w zakrętce. Dziecko  wącha substancję w pojemniczku i próbuje odgadnąć,
 co tak pachnie.  Mówi też, czy ten zapach mu odpowiada.

Odmiany
Daj dziecku przynajmniej trzy pojemniki naraz i poproś, by znalazł określony aromat.
Niech dziecko przygotują własne pojemniczki z różnymi substancjami.

Czego dziecko się uczy
Dzieci uczą się rozpoznawać zapachy. Uświadamiają sobie, że pochodzą one z określonych źródeł. Dzięki temu dzieciom łatwiej jest stwierdzić,
 co lubią, a czego nie.
Ogólnie przyjęło się, że zapach róż i wanilii uspokajają, a mięty i cytryny – pobudzają. Jeżeli dziecko odkryje zapach, który je odpręża,
 nauczy się go poszukiwać, kiedy będzie się czuło podenerwowane.

 **************************************************************************************************************

 23.04.2020r.

Dziś zachęcam Państwa do zabawy w udawanie - tematyka dowolna (dlaczego polecam tą zabawę oraz jakie korzyści przynosi możecie, przeczytać poniżej).

Zabawa w udawanie nazywana często zabawą symboliczną pomaga poszerzać zdolność myślenia dzieci, ponieważ wiąże się z wykorzystaniem pomysłów
na zabawę rodzących się w ich wyobraźni, a nie pochodzących z otaczającego je środowiska.
„Gdy dziecko bierze do rączki pluszowego zwierzaka i udaje, że zabawka chodzi, warczy lub je, pomysły te pochodzą z jego umysłu.
 Inaczej jest wtedy, gdy maluch bierze element układanki i dokłada go do pozostałych – czyli podejmuje działania, których cele są związane
 z rzeczami materialnymi. Mentalny aspekt zabawy w udawanie jest ściśle powiązany z językiem innego rodzaju myśleniem, przez co stanowi
 bardzo ważny element umysłowego lub poznawczego rozwoju małych dzieci.
Jak to jest w przypadku autyzmu?
Małe dzieci z autyzmem mają trudności z nauką i wykorzystaniem zabawy w udawanie. Mimo, że zwykle interesują je liczne przedmioty,
udawanie raczej nie przychodzi im naturalnie. Małe dzieci z ASD bywają biegłe w używaniu puzzli, klocków, sortowników, a nawet literek i liczb,
lecz gdy dostają do zabawy lalkę, buteleczkę, łyżeczkę i talerzyk, zwykle nie mają żadnego pomysłu, co mogłoby z nim zrobić.
Zabawa w udawanie wykracza poza samo wykorzystanie przedmiotu zgodnie z jego podstawowym przeznaczeniem (np. podniesienie widelca i włożenie go do buzi),
 choć jest to ważny punkt wyjścia. Wiąże się ona bardziej z wykorzystaniem pomysłów inspirowanych wyobraźnią niż samymi przedmiotami
 (np. udawanie, że w miseczce znajdują się lody, że je zjadamy, a następnie nakładamy „kolejną porcję” i pytamy: „Masz ochotę na lody?”).
Dzieci zwykle podejmują zabawę w udawanie w wieku około dwóch lat. Można wtedy np. zaobserwować, że zaczynają traktować klocek jak kawałek
ciasta czy „czesać” lalkę prostokątnym przedmiotem. Niemniej jednak u większości małych dzieci z autyzmem taki rozwój zabawy w udawanie nie pojawia
 się w sposób naturalny – trzeba je dziecko nauczyć. Jedna z teorii głosi, że dzieje się tak dlatego, iż w autyzmie części mózgu odpowiedzialne
za myślenie abstrakcyjne, np. płat czołowy, rozwijają się wolniej i są słabiej połączone z innymi. Wydaje się, że części mózgu odpowiedzialne
za postrzeganie i zapamiętywanie elementów konkretnego świata oraz rozumienie określonych informacji i faktów dobrze funkcjonują u dzieci z ASD – co więcej,
w niektórych przypadkach lepiej niż u innych. To pomaga nam zrozumieć, dlaczego wiele osób z autyzmem ma doskonałą pamięć do konkretnych szczegółów ,
 lecz pewne trudności z zabawą w udawanie, a później także z myśleniem abstrakcyjnym.
Umiejętności związane z zabawą w udawanie są ściśle powiązane z umiejętnościami językowymi. W istocie badania pokazują, że gdy dziecko z autyzmem rozwija
 umiejętność zabawy w udawanie, zwiększają się również jego możliwości językowe, a nawet jeśli terapia koncentrowała się wyłącznie na poprawie umiejętności
związanych z zabawą w udawanie, a nie bezpośrednio na języku. Dlaczego? Czynności związane z zabawą w udawanie uczą dzieci umiejętności pozwalających im rozwijać
 „wspólne doświadczenie” z drugą osobą, wspólne skupianie uwagi. Dostarcza to kontekstu do rozwoju, wykorzystania i ćwiczenia języka.
Dlaczego jest to problem?
Ścisłe związki pomiędzy zabawą symboliczną, rozwojem języka i myśleniem abstrakcyjnym uwypuklają ważny obraz relatywnej słabości związanej z autyzmem.
 Tematy zabaw w udawanie dotyczą ludzi i ich życia, a zatem rozwój umiejętności związanych z taką zabawą pomaga małym dzieciom z autyzmem poszerzać swoją wiedzę
na temat otaczającego je świata społecznego. Umiejętności te umożliwiają również dzieciom z ASD przyłączać się podczas tego rodzaju zabaw do typowo rozwijających się
rówieśników, a tym samym zwiększać liczbę okazji do nauki dostępnych dzięki takim interakcjom. Dowiadują się co myślą i czują inne osoby, dzięki udawaniu,
iż doświadczają tego co one. Wreszcie w zabawie w udawanie świat idei góruje nad światem fizycznym. Zdolność do dominującego myślenia w taki sposób
jest bardzo ważna dla dzieci z ASD, gdyż wydaje się, że najsilniej przemawia do nich świat fizyczny. Gdy klocek staje się kluczem do wyobrażenia sobie silnika samochodowego,
 mydło – do kąpieli, a garść jedzenia – do zabawy konikiem, wówczas pomysły dziecka kształtują świat fizyczny i dopasowują do jego świata mentalnego” (Rogers, Dawson, Vismara, 2015).

******************************************************************************************************************************

 24.04.2020r.

Ćwiczenia manualne

Cele operacyjne i treści szczegółowe
Ćwiczenia motoryki małej:
Uderzanie dłońmi o podłoże.
Ściskanie piłeczki, gąbki.
Dotykanie dłoni (wyczuwanie dłoni).
Zabawy dotykowe (dotykanie przedmiotów o różnej fakturze).
Chwytanie przedmiotów całą dłonią i palcami.
Naśladowanie gry na pianinie, pisania na maszynie, rytmu deszczu, strząsania wody z palców, wytrzepywania piasku z rękawa.
Chwytanie drobnych przedmiotów, np. guzików, klocków, palcami i manipulowanie nimi (oburącz, jedną ręką).
Zbieranie drobnych elementów (pieniążków, ziarenek, guziczków, koralików) dwoma palcami, pęsetą.
Zbieranie zapałek, patyczków kciukiem i palcem wskazującym i wkładanie do pudełka.

******************************************************************************************************************************

Tydzień 27.04.2020 - 30.04.2020

1. Ćwiczenia dla dzieci - Deska
https://www.youtube.com/watch?v=mL4qoRQN3NE

2. Ćwiczenia na wzmocnienie rąk
https://www.youtube.com/watch?v=FhGvyW-jUbE

3. Zabawy i ćwiczenia z butelką wody
https://www.youtube.com/watch?v=OhhjWolQkj4

4. Turbo rozgrzewka dla dzieci
https://www.youtube.com/watch?v=PAUmNKJNPsA

******************************************************************************************************************************

 27.04.2020r.

Zabawy rozwijające koordynację obustronną

Łap bąbelki
Nie ma lepszej zabawy na ćwiczenie koordynacji obustronnej. To stara, multisensoryczna zabawa, która pozwoli każdemu dziecku poczuć smak sukcesu i ogromną satysfakcję.
Aby zwiększyć trudność, możesz do zabawy włączyć małą huśtawkę na desce. Bujanie się i jednoczesne łapanie baniek pomoże dziecku idealnie zgrać obie półkule mózgu
i obie strony ciała.
Jeśli jednak bujanie się i klaskanie w tym samym momencie jest zbyt trudne dla dziecka z niestabilnością grawitacyjną lub słabo rozwiniętą koordynacją, nie dodawaj huśtawki.
 Dziecko ma czerpać z tej zabawy jak najwięcej radości. Obustronne klaskanie jest tu o wiele ważniejsze niż zachowanie równowagi.

Potrzebne materiały
Bańki – możesz je zrobić, mieszając 4 szklanki wody, pół szklanki syropu kukurydzianego i szklankę płynu do mycia naczyń (pozostaw mieszankę na kilka godzin)
Wiaderko wody (aby opłukać ręce)
Opcjonalnie huśtawka (deska) do balansowania

Przebieg zabawy
Co możesz zrobić:
Dmuchać bańki w kierunku dziecka.
Co może zrobić dziecko:
Łapać bańki tak, jakby chciało klaskać. Bąbelki będą pękać.
Raz prawą, raz lewą ręką uderzać bańki zaciśniętymi pięściami lub przebijać palcem wskazującym.
Przechylać się i próbować zachować równowagę na huśtawce jednocześnie łapiąc i przebijając bąbelki.

Cele/Korzyści
Rozciąganie ciała i wyciąganie rąk w różnych kierunkach, tak aby złapać bańki i klasnąć obiema rękami, wzmacnia integrację obustronną i umiejętność przekraczania linii środka.
Klaskanie wpływa korzystnie na rozwój umiejętności zachowania równowagi, kontroli dużej motoryki, umiejętności stopniowania siły ruchu i planowania motorycznego.
Skupianie wzroku na pływających w powietrzu bańkach – szczególnie podczas balansowania na huśtawce – rozwija przetwarzanie wzrokowe.
Przechylanie się z boku na bok sprawia, że półkule mózgowe zaczynają ze sobą „współpracować”, oraz uspokaja i porządkuje układ równowagi. Pozytywnym skutkiem tej czynności może być polepszenie mowy i umiejętności językowych.
Łap bąbelki to ten typ „brudzącej” zabawy, który może się spodobać dziecku z nadreaktywnością na dotyk.

 *****************************************************************************************************************************

 28.04.2020r.

„Uczenie się na modelach trójwymiarowych pozwala mózgowi i ciału na uwewnętrznianie skomplikowanych umiejętności,
 takich jak rozumienie pojęcia, a zatem umożliwia uogólnienie informacji, które dziecko będzie mogło wykorzystywać w późniejszym czasie.
Poza tym nauka przez doświadczenie, czyli aktywne zaangażowanie się w proces nauczania, pozostawia o wiele większy i trwalszy ślad na naszym ciele i mózgu,
 a zatem tworzy mocniejsze podstawy wyższego poziomu przetwarzania informacji […].

Rekwizyty:
Przybory do pisania
Kartka papieru lub mała tablica do pisania

Sposób zabawy :
Na kartce lub tablicy napisz imię dziecka (lub narysuj coś co dziecko zna)
Zacznij dotykać pleców dziecka takim ruchem, jakbyś ścierał tablicę. Mocno naciskaj.
Narysuj palcem linię, by zaznaczyć, że góra strony znajduje się pod szyją dziecka, a dół – w dole pleców.
Napisz palcem wybraną literę z imienia dziecka. Pisząc, mocno naciskaj.
Zanim napiszesz nową literę, ponownie wykonaj ruch ścierania.
Zadanie polega na odgadnięciu, jaką literę napisałeś.
Gdy dziecko opanuje tę umiejętność, zabierz kartkę z imieniem/zetrzyj je z tablicy.
Niech dziecko odgaduje litery, zapisując je na kartce lub tablicy.
Później możesz dodawać inne litery, a nawet całe słowa.

Cel:
Pamięć ruchowa (kształt liter) – zwiększanie pamięci ruchowej w zakresie kształtu liter dzięki dotykowi zmniejsza wykorzystanie systemu
wzrokowo-motorycznego i zwiększa umiejętność pisania.
Odwrażliwianie na dotyk – zabawa ta łączy delikatne muskanie z mocnym uciskiem, dzięki czemu dziecko nadwrażliwe zaczyna tolerować dotyk.

*******************************************************************************************************************************

 29.04.2020r.

Zabawa dźwiękami

Jednym z najczęstszych zachowań, o których wspominają rodzice, są negatywne reakcje dzieci na codzienne odgłosy.
Strach przed dźwiękiem jest wywoływany przez niemożność określenia miejsca, z którego pochodzi, więc pomoc dziecku w określeniu źródła
 dźwięku podczas zabawy może ułatwić nauczenie się ogólnego pojęcia dźwięku i zmniejszyć strach w naturalnym otoczeniu

Rekwizyty:
Sprzęt audio do nagrywania i odtwarzania (może być zwykły magnetofon).
Nagrania około 15 dźwięków, które są znane dziecku – niektóre powinny mu się podobać, innych może się trochę bać.
Obrazki przedstawiające obiekty, które wydają dźwięki.

Sposób zabawy:
Codziennie nagrywaj dźwięki – zarówno te, które twoje dziecko lubi, jak i te, które wywołują u niego lęk.
Ułóż obrazki na stole.
Włącz magnetofon. Między poszczególnymi nagraniami powinny być 20-sekundowe przerwy.
Niech dziecko spróbuje określić, który obrazek najlepiej pasuje do danego dźwięku.

Cel:
Wrażliwość na dźwięki – dzięki powtarzalności dźwięków zmniejsza się wrażliwość na nie. Dziecko będzie kojarzyć oryginalne źródło dźwięku.
Rozróżnianie słuchowe – jest to podstawowy sposób nauczenia dzieci rozróżniania dźwięków i określania ich źródeł

*****************************************************************************************************************************

30.04.2020r.

Loteryjka
Wiele dzieci z autyzmem ma problemy z pamięcią krótkotrwałą, będącą podstawowym elementem języka konwersacji

„W typowych zabawach ćwiczących ten rodzaj pamięci wykorzystuje się obrazki przedmiotów, zwierząt czy miejsc, które mogą,
 ale nie muszą należeć do świata dziecka, zatem są dziecku nieznane. Wprowadzenie do zabawy przedmiotów mu znanych w celu rozwinięcia
 pamięci krótkotrwałej z pewnością będzie bardzo owocne.

Rekwizyty:
Pary obrazków, które przedstawiają zwykłe czynności (np. skakanie), popularne przedmioty (np. samochód) oraz zawierające opisy
 (np. wysoki, pod, za). Najlepiej zrobić zdjęcia obiektów z otoczenia dziecka.
Plakat z narysowaną siatką (oczka o wymiarach 10 cm x 10 cm).

Sposób zabawy:
 Zacznij od dwóch par. Im lepiej dziecko będzie sobie radziło, tym bardziej zwiększaj liczbę par – do sześciu lub siedmiu.
Ułóż kartoniki na siatce obrazkami do dołu. Siatka pomoże dziecku trzymać kartoniki trzymać w wyznaczonych miejscach i utworzy schemat wzrokowy.
Wyjaśnij zasady gry.
Dziecko jest detektywem i ma szukać dwóch takich samych kart. Jeśli nie znajdzie pary, musi odłożyć kartoniki tam, gdzie leżały,
i zapamiętać to miejsce, ponieważ później może się to przydać. Gdy znajdzie dwa takie same kartoniki, musi ułożyć zdanie ze słowem
przedstawionym na obrazku (np. dom: „Mieszkam w dużym domu”). Wówczas odkłada kartoniki na bok.
Potem twoja kolej na szukanie par.

Cel:
Ćwiczenie pamięci krótkotrwałej – dzięki zapamiętywaniu tego, gdzie znajdują się kartoniki, dziecko ćwiczy pamięć krótkotrwałą.
Aby nastąpiła chwila przerwy, która wspomaga pamięć, zawsze wykorzystuj swoją kolej na szukanie obrazków.
Przestrzeganie zasad – dziecko uczy się przestrzegać zasad prostej zabawy.
Zabawa na zmianę – podczas tej zabawy dziecko uczy się, że każdy ma swoją kolej.
Język – ponieważ obiekty przedstawione na obrazkach pochodzą z otoczenia dziecka, ich nazywanie pomaga w rozwoju języka.
Krótko opisując każdy

*****************************************************************************************************************************

Tydzień 04.05.2020 - 15-05.2020

 1.  Ćwiczenia –Mały i duży skok

https://www.youtube.com/watch?v=InxomdEHL8M&list=PLb3FbcRXfqNvZJ1SbAWZOIIeqe20C2VAk

2. Ćwiczenia – Najpierw skłon

- https://www.youtube.com/watch?v=FZ3pj_ZkldQ    

3. Dlaczego rozciąganie jest ważne

https://www.youtube.com/results?sp=mAEB&search_query=dlaczego+rozci%C4%85ganie+jest+wa%C5%BCne+dla+dzieci     

4. Ćwiczenia z butelkami wody

        - https://www.youtube.com/watch?v=OhhjWolQkj4   

5. Ćwiczenia wytrzymałościowe

        - https://www.youtube.com/watch?v=zxntyealq1g

6.  Zabawa – Na ziemi zostaje…
        - https://www.youtube.com/watch?v=S5TFdKc6TB4

************************************************************************************************************

 04.05.2020r.

Układanki i sortery kształtów – motywuj do komunikacji

Układanki i sortery kształtów są często tymi zabawkami, które dajemy naszym dziecią, kiedy są jeszcze zupełnie mali.
 Wiele autystycznych dzieci lubi bawić się nimi, nawet kiedy dorosną, ponieważ odpowiada im porządek i rutyna związana z ich układaniem.
 Często wykorzystujemy też puzzle do tego, by uczyć samodzielnej zabawy, ale można zastosować je także przy tworzeniu okazji do komunikacji.

Zabawy, które warto wypróbować
Łowienie puzzli
Dzięki puzzlom można się doskonale bawić, zmieniając ich układanie w łowienie. Jeśli przymocujesz/wsuniesz metalowe spinacze do papieru do
 kawałków puzzli i ułożysz je na podłodze, a z kawałka drewnianego kołka i sznurka z niewielkim magnesem na końcu ( np. magnes z lodówki)
 wykonasz wędkę, będziesz mógł wraz z dzieckiem bawić się w łowienie puzzli.
Ta zabawa doskonale nadaje się do uczenia dziecka zmiany ról podczas gry oraz komentowania tego, jakie elementy udało wam się znaleźć na końcu wędki.

Spersonalizowane puzzle
Część dzieci z autyzmem trudno jest zmotywować przy pomocy układanki, ale może się to zmienić, jeśli wykonacie swoje własne puzzle ze zdjęciem
jakiegoś członka rodziny lub ulubionego bohatera. Wystarczy przykleić wybraną fotografię na kawałek kartonu, skopiować ją
(i wykorzystać jako podkład), a następnie pociąć zdjęcie przyklejone na kartonie w różne kształty, ze wzorem na przygotowanym podkładzie
 które później dziecko będzie mogło połączyć zgodnie.

Zabawa w chowanego z układanką
Warto stworzyć wiele okazji do komunikacji z wykorzystaniem układanki w grze w chowanego. Możesz np. ukryć poszczególne elementy w różnych
 miejscach pokoju i powiedzieć dziecku, ile kawałków musi odnaleźć. Można też zorganizować wyścig z wykorzystaniem dwóch klocków, by przekonać się,
 komu uda się szybciej je odnaleźć i dokończyć układankę. Innym pomysłem jest zabawa,w której dziecko musi odgadnąć, gdzie znajdują się elementy
układanki – malec może zadawać ci pytania albo ty możesz mówić dziecku, gdzie ma ich szukać (np. sprawdź w filiżance/pod pudełkiem/za drzwiami).

Układanie na wyścigi
Jeśli użyjesz minutnika, możecie wraz z dzieckiem bawić się w układanie puzzli na wyścigi. Możesz zapisywać czas swój i dziecka
w przygotowanej specjalnie do tego celu tabeli oraz rozmawiać z nim o tym, jak uzyskać lepszy wynik lub które z was szybciej,
a które wolniej radzi sobie z układanką.

Pytasz i wprowadzasz w błąd
Jeśli zmieszasz ze sobą dwa komplety puzzli (zaczynaj od tych względnie łatwych), włożysz je do pojemnika, którego będziesz pilnował,
i dasz dziecku wzór tylko jednego kompletu, będziesz w stanie stworzyć mnóstwo okazji do komunikacji. Możesz dać dziecku tylko 2 kawałki
 równocześnie i zapytać malucha, czy potrzebuje elementu A lub B. Najlepiej jest celowo pokazać dziecku 2 klocki, które nie pasują
do układanki, ponieważ doskonale można przy tej okazji nauczyć dziecko odpowiedzi Tak, psuje i Nie, nie pasuje lub pytać, czy
nie chce jakiegoś określonego klocka: Wolisz ciężarówkę czy wóz strażacki? (Griffin, Sandler).

******************************************************************************************************************************

05.05.2020r.

Ćwiczenia buzi i języka
Zabawa w Rymy to doskonałe ćwiczenia przygotowujące do nauki czytania. Ich efektem ubocznym jest kreatywność, i co istotne, wzmacnia wrażliwość słuchową dziecka. To świetny sposób na wesołą naukę przez zabawę…

Cele:
Wyszukiwanie rymów.
„Uważność” na słowa/ich końcówki – słuch.
Kreatywność/radość/pomysłowość.
Przygotowanie do nauki czytania.
Ćwiczenia prawidłowego wypowiadania głosek/artykulacja.

Przebieg zabawy
Powiedz dziecku , że będziecie bawić się w Rymy. Rym to taki wyraz lub sylaba znajdująca się na końcu wyrazu, która jest taka sama
jak w wyrazie poprzedzającym. Na przykład raczki – kaczki, worek – korek, Baśka – Kaśka, kawa – trawa, misiek – Rysiek, ława – zabawa,
mak – rak, biedronka – jabłonka.  Zabawa polega na wymyślaniu rymów. Rodzic podaje sylabę/wyraz, może ją wyśpiewać lub wypowiadać rytmicznie,
 a dzieci podają rymujące się z nią zdania. Na przykład:
Tak, tak, tak – rośnie mak!
Nie, nie, nie – nie ma mnie!
Puk, puk, puk – słyszę stuk!
Tik-tak, tik-tak, tik-tak – w Bałtyku leży wrak!
Lina, lina, lina – jesteś smaczna jak malina!
Wina, wina, wina, wina – śpiewaj głośno jak Alina!
Kaczka, kaczka, kaczka, kaczka – idzie Julka nieboraczka!
Rybka, rybka, rybka, rybka – dziś zabawa będzie szybka!
Tra – ta, ta, ta, tra – ta, ta, ta – otwórz wro-ta, otwórz wro-ta!
Bum-cyk, cyk, cyk, bum-cyk, cyk, cyk – gdzie mój ko-cyk, gdzie mój ko-cyk.
Świnka, świnka, świnka, świnka – jesteś szybka jak Grażynka!
Trawa, trawa, trawa, trawa – to dopiero jest zabawa!
Żabka, żabka, żabka, żabka – znaleziona złota sztabka!
Królik, królik, królik, królik – tata zrobił dzieciom kulik!
Ptaszek – pofrunął na daszek!
Wiosna, wiosna, wiosna, wiosna – moja mama jest radosna!
He, he, he – he, he, he – nie zatrzymasz nigdy mnie!
Pyk, puk, pyk – pyk, pyk, pyk – zdrowej wody daj mi łyk!
Felka, Felka, Felka – jesteś mała jak brukselka!
Pączek, pączek – dzisiaj nikt nie myje rączek!

******************************************************************************************************************************

 06.05.2020r.

Co jest w skarpecie? – zabawa SI
Rozpoznawanie przedmiotów za pomocą oczu i palców to praktyczne ćwiczenie uświadamiające dziecku, co znajduje się w jego otoczeniu

Cele:
Zwiększenie świadomości dotykowej.
Świadomość własnego otoczenia.
Rozwijanie słownictwa.

Potrzebne przedmioty:
Czysta skarpetka.
Różne przedmioty codziennego użytku, owoce i warzywa, np.: ołówki, monety, pomarańcza, grzebień, szczotka do włosów, sztyft z klejem, łyżka, widelec i marchewka.

Przygotowanie:
Włóż do skarpety przynajmniej 3 przedmioty, nie pokazując ich dzieciom.

Jak się bawić:
Dziecko wkłada rękę do skarpety i wyciąga jeden przedmiot. Poproś je o nazwanie go. Jeżeli nie mówi, zadawaj pytania wymagające odpowiedzi
„tak” lub „nie”, np.: „Czy to grzebień?”. Możesz zawrzeć odpowiedź w pytaniu: „Czy to grzebień czy łyżka?”.
Jeżeli dziecko jest bardziej rozwinięte, poproś je by wyciągnęło ze skarpety konkretny przedmiot, mówiąc: „Włóż rękę do środka i wyjmij monetę”.

Odmiany:
Włóż do skarpety tylko jeden przedmiot i poproś dziecko o rozpoznanie go bez zaglądania do środka. Może dotykać tego przedmiotu tylko z zewnątrz, przez skarpetę.
Pozwól dzieciom pozbierać w swoim otoczeniu przedmioty, które chcą włożyć do skarpety. Dorosły lub inne dziecko mogą zgadywać.

Czego dziecko się uczy:
Dzieci poszerzają swój zasób słownictwa, ucząc się nazw przedmiotów ze swojego otoczenia.
Dotykając i zgadując, dziecko skupia się na informacjach wysyłanych do mózgu przez opuszki palców.
Jeżeli dziecko lubi zbierać przedmioty, łatwiej mu się będzie skoncentrować na wyszukiwaniu tych o właściwej wielkości i fakturze.

*******************************************************************************************************************************

 07.05.2020r.

Ćwiczenia rozwijające percepcję i pamięć wzrokową

Dobieranie i wyszukiwanie
– wyrabianie całościowego i coraz szybszego rozpoznawania przedmiotów, obrazów
– co do czego? – dobieranie jednakowych par przedmiotów, obrazków
(dary natury: nazywanie darów natury, dobieranie do pary – tworzenie gry memo; domino ); dobieranie w pary figur geometrycznych połączone z
 utrwalaniem ich nazw (rozpoczynamy od elementów typowych, charakterystycznych, powoli przechodząc do bardziej złożonych),

Porównywanie
– porównywanie dwóch obrazków o tej samej treści (analizowanie treści obrazka – duże, charakterystyczne elementy przyciągające uwagę dziecka),
– porównywanie ze sobą dwóch takich samych zabawek, przedmiotów (rozpoczynamy od jednej cechy różniącej). np. dwa kolorowe klocki – jeden żółty
a drugi czerwony, orzechy – jeden z łupinką, a drugi bez, dwa owoce  – jeden duży, drugi mały itp.

******************************************************************************************************************************

 08.05.2020r.

Torba na przygody – motoryka, SI, planowanie, interakcja społeczna

Większość zabaw dla dzieci z zaburzeniami jest przygotowywana przez dorosłych, dlatego dzieci nie biorą udziału w fazach tworzenia
idei ani planowania. Zabawa ta pozwala dziecku na fizyczne i psychiczne zaangażowanie się w całą aktywność.

Potrzebne materiały
Pęseta z tępymi końcami
Pałeczki połączone z jednej strony (takie z chińskiej restauracji)
Duże kuchenne szczypce
Torba (nazwijcie ją „Torbą na przygody”)
Papier i długopis

Sposób zabawy:
Młodsze dzieci – wykorzystajcie pęsetę, pałeczki, szczypce i torbę. Zadaniem dziecka jest chodzenie po okolicy,
zbieranie odpowiednim narzędziem (dostosowany do wielkości danego przedmiotu) różnych rzeczy i wkładanie ich do torby.
Starsze dzieci – jeśli dziecko umie już pisać, niech zrobi listę tego, czego będzie szukać i co włoży do torby.
Następnie niech rozpocznie poszukiwania według listy i wykorzysta narzędzie, które sobie wybierze.

Cele/Korzyści
Planowanie projektu – podczas tej zabawy dziecko musi zaplanować, czego będzie szukać, sporządzić listę i zrealizować swój plan.
Pisanie – zabawa motywuje dzieci do pisania, ponieważ mają konkretny cel. To bardzo ważne w przypadku dzieci, które mają problemy z pisaniem.
Interakcja społeczna – można się również bawić w parze, co zwykle jest dla dziecka mniej stresujące niż zabawa w domu lub czas wolny

****************************************************************************************************************

 11.05.2020r.

Rozwijanie umiejętności spostrzegania, porównywania i dostrzegania typowych różnic

Porównywanie
„co tu się zmieniło?” – ustawiamy obok siebie 3 przedmioty, dziecko zamyka oczy, w tym czasie zachowamy lub przestawiamy jeden przedmiot,
gromadzenie przedmiotów i rzeczy ze względu na ich przeznaczenie (wiosenne kawałki wazonu, zabawki do zabawy w dom, wiosenne ptaszki do gniazd),
dostrzeganie przedmiotów niepasujących do całości (np. koło, koło, koło, miś, lalka, lalka, klocek),
porównywanie dwóch podobnych zabawek różniących się jedną wyraźną cechą: kolorem – dwa klocki, wielkością – samochody, klocki;

zabawa „czym się różni…?” (dostrzeganie cech typowych, charakterystycznych), np. obrazki jaj wielkanocnych (jedno pokolorowane, drugie nie),
porównywanie ze sobą dwóch przedmiotów, różniących się między sobą (wstęp do wprowadzenia pojeć ogólnych,
np. „to są klocki – okrągłe – podłużne, duże – małe, czerwone – żółte; samochody: osobowe i ciężarówki”).

Składanie
składanie obrazków z 3-4 (lub więcej – według możliwości dziecka) elementów (prosta treść obrazka, np. wiosna: łąka z kwiatami i
z bocianem), na wzorze, bez wzoru.

Wyodrębnianie i liczenie (w zakresie umiejętności dziecka)
Doskonalenie umiejętności wyodrębniania przedmiotów do liczenia oraz liczenia na konkretach w zakresie dostosowanym do możliwości dziecka
liczenie rąk, palców – prostowanie palców liczonych wspólnie z terapeutą,
oglądanie palców u nóg i liczenie ich,
liczenie przedmiotów, obrazków, np zwierząt, następnie pokazywanie na palcach, ile ich jest,
liczenie przedmiotów (zgodnie z zasadami przeliczania – od lewej, każdy kolejny przedmiot).

****************************************************************************************************************

 12.05.2020r.

Bujanie oczu-zabawa/SI
Zmysł równowagi kontroluje małe mięśnie oka, dlatego właściwa współpraca zmysłu równowagi ze zmysłem wzroku odgrywa ważna rolę w kontroli
 wzrokowo-motorycznej. Istotne jest, by angażować dzieci w taki rodzaj aktywności, który wymaga integracji obu zmysłów

Ta zabawa pomaga w skupieniu wzroku na danym przedmiocie, podczas gdy głowa pozostaje w ruchu. Jest to podstawowa umiejętność
 wykorzystywana w sportach, np. wtedy gdy trzeba biec do piłki i ją kopnąć, lub przy tak podstawowych czynnościach jak przebiegnięcie
 przez plac zabaw i dotarcie do mamy.

Miejsce:
Wewnątrz lub na dworze

Rekwizyty:
Białe kartoniki o wymiarach 10 cm x 15 cm.
Huśtawka (opcjonalnie).

Sposób zabawy (poziom pierwszy):
Narysuj na kartonikach różne kolorowe kształty, np. na jednym czerwone koło, a na innym żółty trójkąt. Mieszaj kolory i kształty tak,
 by rysunki się nie powtarzały.
Jeśli dziecko potrafi już czytać, napisz różnymi kolorami wielkie litery.
Dziecko kładzie się na ziemi (upewnij się, że podłoże jest bezpieczne). Ty stajesz w odległości 3 metrów od niego.
Dziecko zaczyna się turlać w twoją stronę (ręce przyciśnięte do boków, ciało wyprostowane).
Gdy dziecko porusza się w twoim kierunku, podnoś różne kartoniki, tak by podczas turlania podawało nazwę koloru i litery.
Uwaga: jeśli dziecko nie chce się turlać, niech wykona dwa obroty i wtedy wypowie nazwę tego, co widzi na kartoniku.
 W innej wersji zabawy dziecko może stanąć w rozkroku, schować głowę między nogami i wtedy wykrzykiwać nazwy kolorów, kształtów i liter.

Sposób zabawy (poziom drugi):
Dziecko buja się na huśtawce. Podnoś do góry kartoniki, a zadaniem podopiecznego jest ponowne nazywanie tego, co widzi.
Następnie zakręć dziecko na huśtawce i niech wtedy podaje nazwy.

Cel:
Integracja zmysłu wzroku i równowagi – jest to aktywny sposób na wspomaganie integracji zmysłów wzroku i równowagi u dziecka.
 Zmysły te muszą współdziałać po to, by oczy skupiły się na kartoniku, podczas gdy głowa znajduje się w ruchu.
Kontrola wzrokowo-ruchowa– aktywność ta wymaga wodzenia wzrokiem i łagodnych ruchów gałki ocznej, by skupić wzrok na przedmiocie,
 podczas gdy ciało znajduje się w ruchu.
Umiejętności przedszkolne – ta zabawa wspomaga rozróżnianie kolorów i kształtów liter.
Modulacja sensoryczna – układ nerwowy musi zarejestrować silne bodźce dla zmysłu równowagi i modulować reakcje na nie,
tak żeby mózg mógł spróbować rozpoznać wzór i odpowiedzieć na niego w sposób werbalny

*******************************************************************************************************************

13.05.2020r.

Wysyp i nasyp – zabawa SI
Dzieci na pewnym etapie rozwoju uwielbiają opróżniać i napełniać różne pojemniki. W tej zabawie napełnianie jest zmieniającym się wyzwaniem

Cele:
Koordynacja oko – ręka.
Mała motoryka.
Symulacja dotykowa i proprioceptywna.
Oczekiwanie na swoją kolej.
Potrzebne przedmioty:
Szklane kulki i puszka po kawie.
Pocięte słomki i butelka po wodzie mineralnej.
Żetony i kubeczek po jogurcie.

Przygotowanie:
Jeżeli używasz puszki po kawie, w plastikowej pokrywce wytnij otwór o średnicy nieco mniejszej niż szklana kulka.
Jeżeli bawicie się kubeczkiem po jogurcie, usuń folię aluminiową, żeby do środka zmieścił się żeton. Jeżeli zdecydowałeś się użyć butelki,
 zdejmij nakrętkę lub wytnij w niej otwór.

Jak się bawić
W zabawie może uczestniczyć dwoje dzieci lub dziecko i dorosły. Jedna osoba wręcza drugiej szklaną kulkę, którą należy przecisnąć
 przez otwór w pokrywce. Kiedy dziecko pomyślnie wykona zadanie, będzie słychać satysfakcjonujący głuchy odgłos.
Niech dzieci na zmianę podają sobie i wrzucają do pojemnika kulki, słomki lub żetony i po kolei wysypują także jego zawartość,
żeby można było zacząć się bawić od nowa.

Odmiany
Postaw przed dzieckiem wszystkie rodzaje pojemników. Niech zdecyduje, gdzie pasuje przedmiot, który wręczy mu towarzysz zabawy.
Niech dziecko wykonuje to ćwiczenie z zasłoniętymi oczami oczami.
Czego dziecko się uczy
Dzieci uczą się wykonywać daną czynność na zmianę i cieszyć się ze wspólnej zabawy.
Ćwiczą małą motorykę na podstawowym poziomie (chwytanie przedmiotu przy użyciu kciuka i palca wskazującego) oraz koordynację
oko – ręka (wkładanie przedmiotu do otworu).
Ponieważ otwór w pokrywce puszki jest mniejszy niż kulka, dzieci ćwiczą swoje palce i uczą się radzić sobie z frustracją związaną z trudnościami.

Modyfikacje
Jeżeli istnieje ryzyko, że dziecko będzie wkładać małe przedmioty do ust, nie używaj szklanych kulek. Zastąp je żetonami lub słomkami,
 które są zbyt długie, by je połknąć.
Jeżeli dziecko nie jest gotowe do ćwiczeń związanych z małą motoryką, uprość zabawę. Otwórz pojemniki i pozwól mu je swobodnie napełniać i opróżniać

***************************************************************************************************************

 14.05.2020r.

Dopasuj emocje – ćwiczenia

Znajdź właściwą emocję, połącz lub otocz kółkiem emotkę pasującą do zdjęcia.
Zdjecia znajdziecie Państwo w galeri 3-4 latków.

***************************************************************************************************************

 15.05.2020r.

Skaczące misie – zabawki i zabawy sensoryczne
Już samo skakanie na trampolinie zapewnia dziecku stymulację proprioceptywną. Aby misie spadły z trampoliny, dziecko musi zmienić ruch
i zaplanować strategię skakania.

Potrzebne materiały
Minitrampolina.
Pojemnik małych gumowych kolorowych misiów i kilka małych pluszowych zwierzątek.

Sposób zabawy (poziom pierwszy):
Ustaw na trampolinie kilka misiów tego samego koloru.
Niech dziecko założy buty.
Potem weź je za ręce i powiedz: „Pokaż misiom, jak się skacze”. Możliwe, że potrzebny będzie fizyczny sygnał do rozpoczęcia zabawy.
Gdy dziecko zacznie skakać, zachęć je, by powtarzało tę czynność tak długo, aż wszystkie misie „zeskoczą z trampoliny”.

Sposób zabawy (poziom drugi):
Ustaw na trampolinie dwa misie w różnych kolorach i niech dziecko, krzycząc, nazwie kolor misia, który spada, na przykład: „Żółty miś!”
 albo „Czerwony miś!. Niektóre dzieci będa po prostu skakać i patrzeć, jak misie zlatują z trampoliny. Gdy tak się stanie, powiedz:
 „Żółty miś zeskoczył!” Powtarzaj te zdania tak długo, aż dziecko zacznie rozróżniać kolory spadających misiów.
Kiedy dziecko będzie skakało inaczej (wolniej, w innym miejscu itd.), próbując zrozumieć, co trzeba zrobić, aby zrzucić misie z trampoliny.
Aby sprawić dziecku dodatkową radość, śpiewaj piosenkę Pięć małych małpek, zastępując słowo małpki wyrazem „misie”.
Uwaga: w wypadku młodszego dziecka zacznij od jednego pluszowego misia. Ustaw go na trampolinie, gdy dziecko już skacze, i powiedz:
„Miś zeskakuje z trampoliny”. Kiedy dziecko zrozumie zasady zabawy, użyj gumowych misiów.

Cel:
Planowanie motoryczne – ponieważ dziecko musi wymyślić, w jaki sposób skakać, by misie spadły z trampoliny, aktywność ta wymaga
zwiększonego planowania motorycznego.
Śledzenie wzrokiem – patrzenie jak zabawki spadają, wymaga śledzenia ich ruchu.
Propriocepcja – skakanie na trampolinie zwiększa bodziec uciskowy na ciało, dzięki czemu układ nerwowy integruje się i uspokaja.
Integracja zmysłu wzroku i równowagi – podczas gdy stopy dziecka są nad ziemią, wykorzystuje ono oczy do skanowania otoczenia.
Umiejętności przedszkolne – zabawa wspomaga naukę nazw kolorów i ich rozróżnianie.
Język – dziecko poznaje znaczenie takich wyrazów, jak „z” i „skakanie”.

****************************************************************************************************************

Tydzień 18.05.2020 - 29.05.2020

1. Polecam kilka prostych ćwiczeń dla dzieci (foto w galerii)
- Ćwicz. mięśni grzbietu
- Ćwicz. mięśni brzucha
- Ćwicz. rąk
- Ćwicz. nóg

2. Trening fitness dla dzieci część I
   https://www.youtube.com/watch?v=9iOLdoHhLpc

3. Trening fitness dla dzieci część II
   https://www.youtube.com/watch?v=Tc82wV1jV-4

4. Ćwicz z Kubusiem w domu :)
https://www.youtube.com/watch?v=yUSNJlErIfI

5.  Ćwicz z Kubusiem na sali gimnastycznej
https://www.youtube.com/watch?v=mOOW7T3LnzQ

6. Zabawy z dzieckiem w domu - Ćwiczenia w dwójkach
https://www.youtube.com/watch?v=FacAJxiIzh4

****************************************************************************************************************

18.05.2020r.

Naśladowanie niewerbalne

Cele:
Dziecko uczy się naśladowania zachowań innych osób.
Naśladowanie staje się podstawą do nauki innych istotnych umiejętności
(np. werbalizacji, zabawy, umiejętności społecznych., autoobsługi, itd.).
Naśladowanie jest podstawą modelowania, które jest bardzo ważnym rodzajem podpowiedzi.
Naśladowanie pomaga wytworzyć więź między uczniem i nauczycielem
(tj. bycie takim, jak nauczyciel jest powodem do dumy i motywuje do nauki).
Naśladowanie wykształca świadomość otoczenia.
Naśladowanie pomaga rozwinąć zdolność koncentracji.
Naśladowanie jest prostym zadaniem, które można wykorzystać do uzyskania, lub przywrócenia posłuszeństwa i uwagi ucznia.
Jest łatwym sposobem na otrzymanie wzmocnienia.

Przebieg
Rodzic demonstruje jakieś zadanie i mówi „zrób to”. Zadaniem dziecka jest powtórzenie tego, co zrobił rodzic,
na zasadzie lustrzanego odbicia (tj. rodzic używa prawej ręki, dziecko używa lewej). Kolejne fazy zaczynają się wyraźnymi,
łatwymi do odróżnienia ruchami i przechodzą w najbardziej precyzyjne i subtelne ruchy.
Naśladowanie wykorzystujące posługiwanie się jakimś przedmiotem (wrzucanie klocka do kosza), lub wysyłające dyskretną,
sensoryczną informację zwrotną (dzwonienie dzwonkiem), są łatwiejsze do przyswojenia. Naśladowanie polegające na poruszaniu kończynami
(np. odsuwanie rąk na boki), lub częściami ciała, które są częściowo niewidoczne dla dziecka (np. nos, głowa) sprawiają więcej trudności.
W miarę postępów w nauce, werbalne wskazówki będą uogólniane na inne zadania, które mają takie samo znaczenie, jak wyrażenie
„Zrób to” (np. „rób to, co ja”, „powtarzaj po mnie”, itd.). Ostatecznym krokiem będzie nazywanie czynności (np. „Klaszcz w dłonie”).
To ćwiczenie buduje bazę wiedzy, umożliwiającą wykonywanie poleceń werbalnych. Polecenie „Zrób to” jest używane początkowo dla wprowadzenia koncepcji naśladowania, kluczowej umiejętności, która jest środkiem niewykorzystującym języka mówionego, służącym do nauki wielu innych umiejętności.

Podpowiedzi
Poprowadź dziecko, aby pokazać mu jak ma wykonać czynność, o którą ci chodzi. Stopniowo zmniejszaj kontakt fizyczny, aż do
 lekkiego dotyku i subtelnych gestów.
Faza 1: Zacznij od zadań, które wymagają posługiwania się jakimś przedmiotem.
Ucz posługiwania się każdym przedmiotem z osobna. Oznacza to powtarzanie prób z wyłącznie jednym wybranym przedmiotem
(żaden inny nie może znajdować się w zasięgu wzroku ucznia). Gdy uczeń opanuje posługiwanie się daną rzeczą bez dodatkowej pomocy,
 wprowadź do ćwiczeń jeden lub więcej rozpraszających uwagę bodźców w każdej próbie. Każdy przedmiot powinien być użyty na kilka sposobów,
aby zbudować zainteresowanie i wykształcić umiejętność rozróżniania przedmiotów. Możesz czasami, np., upuścić młotek na ziemię,
 zamiast jak zwykle wbijać nim kołki w ścianę. Gdy dziecko opanuje swobodne posługiwanie się dwoma przedmiotami, wprowadź kolejny.
 W miarę jak uczeń zapoznaje się z kolejnymi przedmiotami (z każdym oddzielnie), powinny pojawiać się wszystkie,
 z którymi zapoznał się podczas wcześniejszych ćwiczeń.

Posługiwanie się przedmiotami:
Wrzucanie klocków do koszyka
Granie na bębenku
Rzucanie obręczami do celu
Zakładanie kapelusza
Granie na tamburynie
Stukanie klockami o stół
Układanie klocków
Podnoszenie kubka do ust
Potrząsanie kulą ze „śniegiem”
Puszczanie samochodzików
Zakładanie okularów przeciwsłonecznych
Ładowanie / rozładowywanie ciężarówki
Granie na pianinie
Odbieranie telefonu
Dzwonienie dzwonkiem (potrząsanie lub uderzanie)
Mieszanie łyżką w misce
Rzucanie „jaśkiem”
Czesanie włosów
Układanie fal
Interaktywna zabawka
Bączek (naciskanie całą dłonią)
Trąbienie klaksonem
Pociąganie za dźwignię
Uderzanie pałeczkami

 ****************************************************************************************************************

 19.05.2020r.

Motoryka mała – ćwiczenia i zabawy wpływające na rozwój pisania część 1

Przykłady ćwiczeń

Ćwiczenia doskonalące ruchomość przedramienia: pronacji i supinacji:
*zabawa w kelnera – przedramiona ustawione w supinacji, w dłoni tacka z różnymi produktami, łokcie przy tułowiu,
 przenoszenie rzeczy po prostej, slalomem itp. oraz podawanie ich „klientom” z użyciem drugiej ręki;
*gra w łapki;
*odbijanie piłeczki/balonu obiema stronami rakietki;
*przelewanie płynów/kaszy/piasku z pojemnika do pojemnika (łokcie dociśnięte do tułowia);
*struganie kredek, nakręcanie zabawek;
*wykręcanie żarówek (łokcie oparte o stół).

Ćwiczenia wzmacniające mięśnie poruszające nadgarstkiem:
*malowanie grubym wałkiem po ścianie w kierunku góra – dół, prawo – lewo (zgięcie, wyprost, przywiedzenie, odwiedzenie nadgarstka);
*rwanie małych kartek wzdłuż narysowanych linii (zgodnie a wierszykiem „Rwę po linii, nie marudzę / Rwę wzdłuż linii i się trudzę.

Ćwiczenia wyizolowanych ruchów palców:
*zbieranie drobnych przedmiotów różnymi palcami i kciukiem;
*pstrykanie kapslami;
*wystukiwanie rymów poszczególnymi palcami;
*rolowanie kulek z gliny, ciastoliny, małych piłek z wypełnieniem;
*w pozycji siedzącej rolowanie palcami zabawek zawieszonych na cienkim, szaszłykowym patyku (bezpiecznie zakończonym), przedramiona ustawione w pronacji i supinacji;
*zabawy pacynkami palcowymi;
*zabawy paluszkowe.

*******************************************************************************************************************************

 20.05.2020r.

Motoryka mała – ćwiczenia i zabawy wpływające na rozwój pisania część II

Rozwijanie umiejętności graficznych (rysunkowych):
rysowanie i kopiowanie wzorów z użyciem pianki do golenia, kleju, piasku, farb do malowania dłoni, lukru;
rysowanie linii i kopiowanie wzorów na tablicach;
rysowanie wzorów za pomocą patyczków do uszu na powierzchni worka sensorycznego;
gra z wykorzystaniem kostki do gry, na której przyklejone są różne wzory grafomotoryczne;
rysowanie promieni słońca;
kopiowanie wzorów obok podanych.

Doskonalenie orientacji kierunku pisania:
robienie z dziećmi książek;
etykietowanie przedmiotów w pomieszczeniu z zachowaniem kierunku pisania;
układanie figur, cyfr, magnesów, zabawek z zachowaniem orientacji kierunku pisania;
rysowanie labiryntów z zachowaniem kierunku pisania;
rysowanie na różnych fakturach, idąc od lewej strony do prawej, np. rysowanie lotu samolotu na tacce z piaskiem, z zachowaniem kierunku pisania

 ********************************************************************************************************************************

 21.05.2020r.

Ćwiczenia motoryki dużej

Krążenie dłońmi.
Wystukiwanie rytmu dłońmi i palcami.
Podnoszenie przedmiotów i układanie ich w wyznaczonym miejscu.
Podrzucanie piłki, woreczka, większej lub mniejszej zabawki.
Podrzucanie palcami stóp lekkich przedmiotów.
Podskoki: przeskakiwanie przez linię narysowaną na podłodze, przez skakankę.
Popychanie woreczków, piłek do bramki.

********************************************************************************************************************************

 22.05.2020r.

Ćwiczenia pamięci słuchowej
Analiza sylabowa usłyszanego wyrazu, zdania.

Dobieranie obrazków:
których nazwy posiadają w środku określoną głoskę, na przykład [a]: mak, rak;
według schematu.
Doskonalenie pamięci słuchowej w oparciu o ćwiczenia muzyczno-ruchowe i słowne, zabawy z rytmem i dźwiękiem.
Naśladowanie dźwięków zegara.
Opowiadanie treści usłyszanych bajek, opowiadań.

Powtarzanie:
prezentowanych struktur rytmicznych;
sekwencji dźwięków;
ciągów słownych i zdań;
wierszyków, piosenek, rymowanek.
Reagowanie na określone dźwięki.
Rozpoznawanie znanych piosenek po melodii i rytmie.
Rozwiązywanie zagadek zadawanych ustnie.
Realizowanie ruchem (klaskaniem, tupaniem) usłyszanego rytmu.

Zapamiętywanie:
krótkich rymowanek i wierszyków;
cztero-, pięciowierszowych wyliczanek;
nazw i odgłosów zwierząt domowych zawartych w piosence;
kolejnych słów w zdaniu;
ilości wyrazów w zdaniu;
ilości sylab w wyrazie.

******************************************************************************************************************************

25.05.2020r.

Ćwiczenia usprawniające drobne ruchy rąk i podnoszące graficzny poziom pisma:

„kreślenie w powietrzu i na płaszczyźnie dużymi ruchami – manipulowanie różnymi przedmiotami: balonem, piłka, woreczkiem, skakanką;
utrwalenie sposobu prawidłowego trzymania przyboru do pisania;
rysowanie równocześnie obiema rękami, np. spirale, kontury skrzydeł motyla;
lepienie z gliny i z plasteliny prostych kształtów (kulek, wałków, jajeczek, miseczek, rogalików, kiełbasek, grzybków);
lepienie z plasteliny ludzików, zwierząt, ptaków na podstawie wzoru, potem z wyobraźni;
malowanie palcem maczanym w farbie klejowej, a potem malowanie pędzlem, kredką różnych dużych, a potem małych, kulistych i
spiralnych przedmiotów, np. kół, baloników, jabłuszek, piłeczek, kłębuszków, ślimaczków, najpierw na dużym formacie, potem coraz mniejszym;
malowanie suchym palcem lub patykiem na zamalowanej świeżą farbą klejową powierzchni;
układanie i przyklejanie na kartce wzorów z kolorowego papieru;
stemplowanie;
malowanie prostych wzorów w formie szlaczków pędzlem lub patykiem;

********************************************************************************************************************************

 26.05.2020r.

Temat zajęcia: „Moja mama”

1. Ćwiczenie słuchowe:
Słuchanie nagrania z kasety:
(odkurzacz, robot kuchenny, szum wody z kranu, zamykanie drzwi)
Dziecko odgadują co usłyszało i skąd mogą pochodzić te dźwięki.
Kojarzy je z domem.
O czym myśliz, gdy słyszysz słowo dom?
Z czym słowo dom jeszcze Ci się kojarzy?

2. Wypowiadanie się na podany temat:
O kim mówi zagadka?
„Kto nas kocha tak jak nikt
i ogarnia całym sercem?
I do kogo można przyjść
Z każdym smutkiem jak najprędzej?”(mama)
Dziecko  wypowiada się na temat: Jakie prace w domu wykonuje mama i w czym może jej pomóc?

3. Zabawa ruchowo-naśladowcza „Co robi mama”:
Dziecko  naśladuje czynności podane przez rodzica: czesanie, pranie, odkurzanie, prasowanie, prowadzenie samochodu itp.

4. Zabawa wyciszająca wg.W. Sherborne „Kołyska”:
Dziecko i rodzic  dobierają się parami (mama – dziecko). Dziecko, które jest mamą kołysze delikatnie partnera przy dźwiękach kołysanki „ Idzie niebo ciemną nocą”.
 Na przerwę w muzyce – zmiana.

******************************************************************************************************************************

 27.05.2020r.

Rymowanki pokazywanki i wyciszanki to świetna sprawa! Dlaczego? Dzieci je uwielbiają!  Dla nas, to pomoc w sytuacjach obniżonego skupienia .
Doskonalą pamięć, orientację w schemacie własnego ciała – słowem, naprawdę warto je znać!

Kółko małe, kółko duże
Kółko małe, kółko duże,
Rysujemy palcem w powietrzu małe i duże koło

Ręce w dole, ręce w górze,
Ręce w dół i w górę
Najpierw w prawo, potem w lewo,
Przechylamy w prawo i lewo
Tak się buja w lesie drzewo.
Bujamy na boki.
Ręce w górę, ręce w bok
Ręce w górę, ręce w bok,
Ręce w górę i w bok
Klaśnij, tupnij i zrób skok.
Klaśnięcie, tupnięcie, wyskok
Ręce w dole, ręce w górze,
Ręce w dół i w górę
Palec idzie już na buzie.
Kierujemy palec na buzie.

Ptaszki mają dziób, dziób, dziób
Ptaszki mają dziób, dziób, dziób
Kłapiemy dzióbkiem uformowanym z dłoni
Słonie tupią tup, tup, tup
Tupiemy
Zając skacze kic, kic, kic
Skaczemy
Mysz nie mówi nic!
Kładziemy palec na buzi.

******************************************************************************************************************************

 28.05.2020r.

Dzisiaj przesyłam państwu przepisy na masy plastyczne  którymi można się bardzo kreatywnie bawić.

Masy sensoryczne i plastyczne – masa solna
Przepis na masę solną
Co można zrobić z masy solnej? A czego nie można? – tak powinno brzmieć pytanie. Można niemalże wszystko – masa zastyga w zależności od grubości od kilku godzin do kilku dni.
Składniki:
mąka;
sól;
woda
ilość: 2:2:1, czyli tyle samo mąki co soli i połowę mniej wody.
Przygotowanie:
Mąkę mieszamy z solą (drobnoziarnistą). Wodę dodajemy ostrożnie, nie całą na raz. Ciasto powinno mieć konsystencję zbliżoną do ciasta na pizzę.
Wykorzystanie:
można dodać do niej barwniki i olejki zapachowe;
można z niej lepić trwałe dekoracje, świeczniki, przestrzenne figurki i płaskie dekoracje;
zastyga od kilku godzin do kilku dni – w zależności od grubości;
po zastygnięciu można malować ją farbami (farba blednie, wchłania się)
 
Przepis na absurdalną ciecz nienewtonowską
Co w niej niezwykłego? Można w nią pukać młotkiem i stawia silny opór, jednak, gdy powoli zanurzamy w niej dłoń – jest płynna jak woda.
Potrzebujemy do niej:
skrobi ziemniaczanej
wody
w stosunku 1:1
Wykonanie banalne – wystarczy wymieszać ze sobą oba produkty.

Domowa ciastolina
Czego potrzeba (kula wielkości melona galia:):
trzy łyżki spożywczego oleju;
szklanka mąki;
proszek do pieczenia – łyżka;
pół szklanki soli;
szklana ciepłej wody;
pachnidełko: cukier waniliowy albo aromat do ciasta;
kolor: farba, barwnik spożywczy lub atrament.
Wszystkie składniki przekładamy do garnka, mieszamy i dodajemy barwnik spożywczy -> Jeśli używamy barwnika w proszku, rozpuszczamy go
w łyżeczce octu. Jeśli farbki, płynnego barwnika lub atramentu – w wodzie.
Po rozmieszaniu, masa ma gęstość ciasta naleśnikowego.
Wstawiamy garnek na mały ogień. Cały czas intensywnie mieszamy. Podgrzewamy kilka minut, aż masa zgęstnieje do tego stopnia,
że wbita w nią łyżka stoi
Jeśli zależy nam na czasie – masę przekładamy do zimnego naczynia, by szybciej ostygła. Jeśli nie, czekamy aż troszkę przestygnie.
Mąki są różne. Może się zdarzyć, że masa po zagotowaniu, będzie wciąż zbyt lepka do zabawy. W takim wypadku ugniatamy ciasto
i dosypujemy malutkimi porcjami mąkę, by ciastolina zachowywała się jak ciasto na pizzę – nie kleiła się do rąk. Ja do tego co wyszło
dodałam jeszcze około 1/4 szklanki. Na końcu dodajemy łyżeczkę oleju i zagniatamy całość. Dzięki temu zabawa masą jest bardzo
przyjemna – nie klei się, nie kruszy, nie brudzi.

Więcej przepisów w Kąciku logopedycznym.

*******************************************************************************************************************************

29.05.20202r.

Dynio, dynio – stroimy miny – naśladujemy emocje, autyzm, artykulacja
Strojenie głupich min to świetna zabawa, która wzmacnia artykulację mowy.

 Potrzebne przedmioty
Kilka małych dyń i markery lub pożywne ciasteczka i lukier do ich ozdobienia
Duże lustro

 Przygotowanie
Markerami na dyniach lub lukrem na ciasteczkach narysuj różne miny, na przykład: wesołą, smutną, zdziwioną, złą, ponurą,
 przestraszoną lub zabawną.
Omów emocje, które prezentują owe miny.
Stań obok dziecka naprzeciw lustra i razem róbcie głupie miny. Wypróbuj poniższe ćwiczenia oralno-motoryczne:
– Nadmij policzki i zostaw je tak przez kilka sekund. Rozluźnij je i powtórz ćwiczenie,
– Sięgnij językiem do nosa, a potem do brody,
Wypchaj językiem najpierw policzek, a potem drugi,
Powoli wysuwaj język tak daleko, jak się da, a potem szybko go schowaj.

Co możesz zrobić
Stań z twarzą zwróconą do lustra, a dziecko postaw przed sobą plecami do lustra. Delikatnie i rytmicznie pocieraj jego głowę (lub plecy),
 recytując przy tym:

 Dynio, dynio, okrąglutka!
W buzię zmień się już calutka!

       lub

Ciasto, ciasto, ciasteczko,
Odwróć się, spójrz w lustereczko!
       albo

Dziecko, pomyśl odrobinę,
Spójrz do tyłu i zrób minę!

Z rękami na głowie lub plecach dziecka, odwróć je o 180 stopni, żeby stanęło twarzą do lustra.
 

Co może zrobić dziecko
Odwrócić się do lustra i zrobić dyniową lub potworną minę, minę zabawną lub śmieszną albo inną, bardzo ekspresywną.
Może powiedzieć ci, jakie emocje próbuje wyrazić: „To była bardzo straszna mina!.

 Zrób to inaczej
Narysuj dyniowe miny na pomarańczowym papierze technicznym.
Róbcie miny przed przyjaciółmi i rodziną, a nie przed lustrem.

 Cele / Korzyści
Strojenie min, które angażują usta, policzki i język, rozwija umiejętności oralno-motoryczne, które są istotne dla artykulacji mowy.
Poznawanie, jak wygląda własna buzia i jak można celowo przybrać inny wyraz twarzy, uczy dziecko samoświadomości. Takie doświadczenie może
 pomóc dziecku z dyssemią, czyli z trudnościami w korzystaniu z sygnałów i przekazów niewerbalnych. Kiedy dziecko opanuje daną minę,
 łatwiej będzie mu rozpoznawać ją u innych.
Obrócenie o 180 stopni, żeby stanąć twarzą do lustra, jest łagodnym doświadczeniem,
które może korzystnie wpłynąć na tolerancję dziecka na ruch.

******************************************************************************************************************************

 1.06.2020r.

Dziś propozycja kilku ćwiczeń grafomotorycznych które znajdziecie Państwo w galeri "Grafomotoryka" - łączymy kolorowe kropki.

*******************************************************************************************************************************

 2.06.2020r.

Usprawnianie aparatu artykulacyjnego poprzez ćwiczenia głosowe

Ćwiczenia wymowy
Zabawy i ćwiczenia głosowe:
mruczenie przy zamkniętych ustach,
mruczenie – wybrzmiewanie spółgłoski połączonej z samogłoską: mmmmoooooooooo, mmmmmmmmaaaaaaaaaaaaa, mmmmmmmeeeeeeeeeeee,
zabawy dźwiękonaśladowcze, naśladowanie dźwięków wydawanych przez różne zwierzęta, pojazdy, podczas określonych czynności.

Ćwiczenia rozumienia werbalnego
Doskonalenie rozumienia werbalnego
Zabawy zmysłowo-werbalne:
(zabawa „czarodziejski worek”: dziecko losuje jeden przedmiot i określa: co to jest?, do czego służy?),
zabawa w zgadywanki: jedno dziecko ma przed sobą dowolnie wybrany przedmiot, jego zadaniem jest opisanie wyglądu i przeznaczenia tego
przedmiotu, tak by inne dzieci odgadły, co to za przedmiot, np. „jest długi patyk, na końcu ma stojące włoski, codziennie rano i wieczorem
spotyka się z małymi ząbkami” – szczoteczka do zębów.

********************************************************************************************************************************

 3.06.2020r.

Ćwiczenia i zabawy rozwijające mowę i logiczne myślenie

Rozwijanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem
określanie kolejności wykonywanych czynności, koniecznych, by osiągnąć cel podczas zabawy, w sytuacjach życiowych,
 np. „co trzeba zrobić, by zbudować zamek?; „co trzeba zrobić, aby powstała pisanka? (dobieranie przedmiotów i nazywanie kolejnych czynności),
próby tworzenia logicznego ciągu zdarzeń na podstawie prostych historyjek obrazkowych, np. „przygoda zajączka”, „Adam jedzie na wycieczkę”,
dostrzeganie zmian odwracalnych i nieodwracalnych:
odwracalne: następstwo dnia i nocy – obrazki z kart logicznych – układanie prostych ciągów: dzień, noc, dzień, noc; pory roku – obrazki pór roku:
 była zima teraz jest wiosna, zmiany w przyrodzie z tym związane,
nieodwracalne: potłuczony talerz, zepsute zabawki, stłuczone jajko – historyjka z dwóch lub trzech obrazków, gra „kontrasty”
 (cały tort – mały kawałek ciasta, cały kubek – kubek z urwanym uchem – dostrzeganie różnic.

*******************************************************************************************************************************

 4.06.2020r.

Autystyczne zabawy domowe – umiejętności społeczne

Autystyczne zabawy domowe mają na celu uświadomienie dzieciom konieczności i celu wykonywania prac związanych z praniem, układaniem,
sortowaniem i chowaniem rzeczy, ale nie tylko. Wykonywanie ustalonych zadań wpływa korzystnie na:
Siłę mięśni i koordynację – te czynności wymagają użycia siły mięśni.
Nowe pojęcia – dzięki tym zabawom dziecko poznaje takie pojęcia, jak taki sam, różny, duży, mały.
Koordynację w zakresie motoryki dużej – składanie i noszenie prania wymaga sprawnej motoryki dużej.
Koordynacja w zakresie motoryki małej – do zwijania skarpet i zapinania guzików podczas składania wypranych rzeczy potrzebne
są umiejętności w zakresie motoryki małej.
Umiejętność rozpoznawania – podczas tych zabaw dziecko musi się nauczyć rozpoznawać, dopasowywać i kategoryzować informacje.
Bodziec sensoryczny – zabawy z praniem to świetna okazja do dotykania różnych faktur, rozwijania świadomości własnego ciała,
gdy dziecko się przebiera, i ćwiczenia zmysłu równowagi oraz układu proprioceptywnego, na przykład kiedy niesie kosz pełen prania.
Trening umiejętności społecznych dziecka powinien zaczynać i kończyć się w domu. Czynności wyuczone w domu, dziecko „wynosi” na zewnątrz.
 W taki sposób nabiera pewności siebie i podejmuje nowe wyzwania. Nauczmy się pozytywnie motywować nasze pociechy a przede wszystkim
nie krytykujmy. Ważne jest tłumaczenie dzieciom, dlaczego wykonujemy daną pracę. Autystyczne dzieci lubią „widzieć” cel.

Rekwizyty: pranie
Sposób zabawy:
Z poniższych pozycji można wybrać jedną lub kilka jednocześnie. Ponieważ pranie robi się bardzo często,
podane warianty można wprowadzać przez kilka miesięcy.
Sortowanie: Niech dziecko posortuje pranie (czyste lub brudne) według następujących kategorii: jasne i ciemne; duże i małe; moje i twoje;
 koszule, spodnie, piżamy i skarpety.
Faktury: Bawcie się fakturami, to mięciutki sweterek a to szorstki stary ręcznik – to jest wełna – to jest frota, niech każdy zakłada
 „śmieszne ubrania” albo zakładajcie ubrania kogoś innego (ja – twoje, ty – moje).
Zapytaj: Dlaczego to nie pasuje?. Zachęć dziecko do założenia ulubionej koszuli dorosłego. Kto jest większy/mniejszy, wyższy/niższy?.
Porównuj rozmiary dłoni, stóp i długość nóg dorosłego i dziecka.
Niech dziecko wykonuje jedno- bądź dwustopniowe polecenia z elementami opisowymi, na przykład złóż niebieskie ręczniki i włóż je do szafy
albo znajdź długą białą skarpetę taty i swoją krótką zieloną.
Można również układać rzeczy na dziecku (bez przykrywania głowy) lub zasypać je skarpetkami czy koszulkami.
Niech dziecko zamknie oczy, włoży rękę do kosza z praniem i wyciągnie jakąś część garderoby, a następnie ją opisze lub spróbuje zgadnąć,
co to jest lub do kogo należy.
Po zakończeniu prania dziecko może pomagać w dzieleniu ubrań w zależności od tego, do kogo należą, albo szukać skarpet do pary.
Niech dziecko spróbuje składać ubrania albo zwijać skarpety, najpierw trzeba mu w tym pomóc, żeby zrozumiało, jak należy to robić.
Niech dziecko przed lustrem przymierza różne ubrania. Możesz też to sfilmować.
Połóż dwa różne kolory lub rozmiary skarpetek obok siebie i spytaj: Czy są takie same czy różne?

Nagrodą dla maluchów może być przejażdżka w koszu na pranie. Niech dziecko ostrożnie w nim usiądzie, a ty zacznij pchać lub ciągnąć
kosz po podłodze. Możecie wymyślić własne zabawy domowe… Możecie w tym celu przenieść się do kuchni…

******************************************************************************************************************************

5.06.2020r.

Wyścigi – autyzm – zabawa
W tych wyścigach każdy jest zwycięzcą…

Cele
Wykonywanie poleceń.
Oczekiwanie na osiągnięcie celu.
Planowanie motoryczne (świadome wykorzystanie mięśni do osiągnięcia celu).
Świadomość istnienia innych osób.

Materiały
brak

Przygotowanie
Jeżeli w zabawie uczestniczy dwóch dorosłych, stoją oni naprzeciw siebie, a dziecko znajduje się pomiędzy nimi, zwrócone twarzą do jednego z nich.
W zabawie grupowej dorośli stoją w dwóch równoległych liniach, a dzieci znajdują się między nimi, tyłem do jednej linii i przodem do drugiej.

Przebieg zabawy
Wydaj polecenie: „Biegnij do…”, podając imię drugiej osoby dorosłej. Pomagaj dziecku ruszyć we właściwym kierunku na tyle, na ile jest to konieczne.
 W tym czasie drugi dorosły za pomocą słów lub gestów również zachęca dziecko do wykonania polecenia. Może np. czekać na nie z otwartymi ramionami
 lub wołać je po imieniu. Kiedy dziecko dotrze do celu, pochwal je entuzjastycznie: „Udało się!”, „Świetnie!”, „Ale byłeś szybki!”.
Niech przez chwilę dziecko biega między dorosłymi.

Odmiany
Na każdych zajęciach stopniowo zwiększaj odległość między dorosłymi.
Niech dzieci, zamiast biegać w przód, skaczą lub biegają w tył między dorosłymi.
Czego dziecko się uczy
Dziecko zdobywa doświadczenie w wykonywaniu poleceń i osiąganiu celu. Widzi, że dorośli doceniają jego wysiłek,
 ponieważ reagują entuzjastycznie, gdy dociera do właściwej osoby. Poprzez zadowolenie innych i otrzymywanie pochwał dziecko rozwija
 swoją świadomość społeczną.

****************************************************************************************************************************

15.06.2020r.

Zabawa W sklep należy do najbardziej znanych zabaw dziecięcych. Naśladowanie zwrotów, gestów i następujących po sobie czynności należy
do typowych aktywności z zakresu umiejętności społecznych. Przy wesołej atmosferze będzie udaną rozrywką dla uczniów…
Najlepiej jest organizować zajęcia w 3-4 osobowych grupach dzieci będących w tym samym wieku lub o podobnych preferencjach czy temperamentach.

Cele:
Naśladowanie codziennych aktywności.
Umiejętności społeczne.
Rozpoznawanie i nazywanie warzyw i owoców.
Pakowanie.
Zwroty grzecznościowe – komunikacja.
Rozpoznawanie/dopasowanie symboli do warzyw i owoców.
Rozpoznawanie liter/cyfr/figur geometrycznych/kolorów.

Przygotowanie zabawy
Przygotujcie „stragan” owocowo-warzywny na stole. Porozkładajcie różne owoce i warzywa, przynajmniej po kilka z każdego rodzaju; jabłka,
 cytryny, banany, mandarynki, śliwki, ziemniaki, pomidory, ogórki, cebule, marchewki, pietruszki, buraki itp.
W jednym miejscu stołu leżą wcześniej przygotowane kartki z literami (muszą być przynajmniej takie litery,
od jakich zaczynają się nazwy owoców i warzyw znajdujących się na stole oraz kartki z cyframi od 1 do 9.
 W innym miejscu stołu układamy torebki (np. foliowe) i tasiemki (sznurki, wstążki. Umawiamy się z dziećmi, że jedno sprzedaje, a inne kupują.
Przygotujcie wycięte z kartonu i pokolorowane symbole geometryczne owoców i warzyw.

Zacznijcie od demonstracji, wyjaśnijcie cel, początek i koniec zadania – oraz sekwencję czynności.
Demonstracja
„Dzień dobry , poproszę 3 pomidory”. Dzieci mają za zadanie naśladować czynności zabawy. W czasie gdy sprzedający pakuje towar w torebkę
i zawiązuje ją tasiemką na kokardkę, kupujący ma za zadanie wyszukać wśród kartek tę z literą „P” oraz cyfrę „3” i pokazać je pozostałym
dzieciom. Dzieci oceniają czy kupujący odszukał właściwe kartki. Następnie dzieci bawią się, zamieniając się rolami, tak aby każde dziecko choć jeden raz sprzedawało.
Opiekunowie w tym czasie rozwieszają w różnych miejscach drugiego pomieszczenia przygotowane wcześniej, wycięte z kartonu i pokolorowane
 różne figury geometryczne. Figur tych powinno być co najmniej tyle co dzieci. Np. zielone koło – symbol jabłka,
żółty trójkąt – symbol cebuli, czerwony prostokąt – symbol marchewki, zielony prostokąt – symbol ogórka,
fioletowy romb – symbol śliwki itp.
Gdy już każde dziecko sprzedawało. Dajemy każdemu dziecku do ręki owoc lub warzywo których symbole geometryczne rozwiesiliśmy w drugim
 pomieszczeniu. Dzieci mogą je sobie oglądać, podrzucać, swobodnie chodząc po sali.
Można też oglądać owoce i warzywa trzymane w ręku i śpiewać razem piosenkę pt.:
„Koło mego ogródeczka” lub inną w tym stylu. Umawiamy się z dziećmi, że na jedno klaśnięcie w dłonie – zatrzymują się.
Na 2 klaśnięcia – biegną do drugiego pomieszczenia i ustawiają się pod taką figurą geometryczną,
która jest podobna do owocu/warzywa trzymanego w ręku opiekuna. Gdy stoją pod figurami, każde dziecko podaje nazwę figury,
 pod jaką stoi. Następnie nazywają poszczególne kolory.

Zakończenie
Powiedz dzieciom, że to już koniec zabawy.
Zapytaj co czuły, wcielając się w rolę sprzedawcy – a co w przypadku kupującego.
Zapytaj, co stanowi trudność w takich sytuacjach jak zakupy, czy rozmowa, czego dzieci się obawiają.
Pochwal wszystkie dzieci.

******************************************************************************************************************************

 17.06.2020r.

Gotowe latawce można kupić w niemal każdym sklepie z zabawkami. Można również wykonać swój latawiec…
Latawiec
Do zrobienia latawca potrzebny jest:
papier (najlepiej kalka techniczna),
cienkie listewki,
cienkie mocne nici,
bibuła, wstążki, różne materiały itp.

Wymiary i formy latawców zależą od wyobraźni. Najbardziej rozpowszechnioną jest forma prostokątna. Stosunek boków prostokąta
jest stały i wynosi 3 – 4. Wymiary latawca np. 30×40 cm, 45×60 cm itp.
Z listewek robimy szkielet w kształcie prostokąta z dwiema listewkami, biegnącymi po przekątnych i krzyżującymi się w środku
(wymiary listewek np. dwie po 75 cm i dwie po 45 cm). Na szkielet naklejamy papier. Następnie z cienkiej, ale mocnej nici
robimy pętlę o długości o 3 – 5 cm większej od połowy dłuższego boku prostokąta, którą przymocowujemy do listewki w górnych rogach latawca.
 W miejscu skrzyżowania przekątnych przyczepiamy nić, której koniec po wyciągnięciu pionowo w górę winien wystawiać o 2 – 4 cm wyżej
 ponad górną krawędź latawca. Nić tę przywiązujemy na środku pętli z pomocą ruchomego ślizgającego się supełka, zostawiając
 swobodny koniec 10 – 15 cm. Do tego końca przywiązujemy długą, mocną nić, nawiniętą na szpulkę (należy ściśle przestrzegać podanych
stosunków wymiarów, w przeciwnym razie lot latawca będzie nieprawidłowy i chwiejny).
Do listewki krótszego dolnego boku latawca przymocowujemy pętlę, na środku której przywiązujemy puszysty barwny ogon z taśmy,
 barwnych ścinek gałganków, wstążek lub innych materiałów.
Jeśli latawiec będzie chwiał się nieprawidłowym ruchem, wówczas należy sprawdzić czy nie trzeba przedłużyć lub obciążyć ogona.

Latawce mogą mieć różne kształty np. rombu, sylwetki super bohaterów, gwiazd, motyli, samolotów, rakiet, ptaków, owadów itd.

Sposób zabawy
Z gotowymi latawcami wyruszamy w wietrzny dzień na pobliską łąkę. Stajemy w ponad metrowych odstępach (jeśli są z nami inne dzieci
 z latawcami) i ruszamy do przodu. Na wyciągniętych dłoniach kładziemy latawce i w przypływach mocniejszych podmuchów wiatru podrzucamy
 latawce i pędzimy pod wiatr. Puszczanie latawców to magiczne zajęcie. Wciąga nawet te dzieci, które nie lubią wysiłku fizycznego.
 Ta aktywność angażuje niemal wszystkie zmysły; wzrok, dotyk, słuch, uczucie wiatru i słońca na twarzy, siła naciągu linki przy
mocniejszych podmuchach, zapach trawy, kwiatów i ziół, fizyczne zmęczenie po intensywnym ruchu itp. To dobry pomysł na wyciągnięcie
 dzieci na świeże powietrze – tam doznania sensoryczne są intensywniejsze…

******************************************************************************************************************************

 19.06.2020r.

Spadające małpki

Rekwizyty:
Gra Spadające małpki

Sposób zabawy:
W grze bierze udział od dwóch do czterech graczy. Każdy na zmianę wyciąga po jednej gałązce z drzewa w taki sposób, żeby małpki
nie spadały na dół. Dorosły nadzoruje cały proces gry i instruuje gdy coś idzie nie tak.
Gdy jakaś małpka spadnie, gracz kładzie ją obok siebie. Wygrywa ten uczestnik, który ma najmniej małpek po tym, jak z drzewa wyjęte
są już wszystkie gałęzie lub jak spadły wszystkie małpki.
Zwiększ trudność zabawy: niech wszyscy gracze położą się na brzuchach i grają z poduszkami położonymi pod ramionami.
W takiej pozycji należy się bardziej kontrolować, żeby nie poruszyć drzewem.

Cele/Korzyści:
Bodziec proprioceptywny/dotykowy – aby kontrolować ruch, dziecko musi się nauczyć stopniować nacisk oraz panować nad długością ruchu.
Motoryka mała – wyjmowanie gałęzi wymaga bardzo dobrej kontroli nad chwytem szczypcowym.
Kontrola ruchowa – gracze muszą bardzo ostrożnie usuwać gałęzie, tak aby nie poruszyć drzewem – inaczej małpki spadną. Wyjmowanie
gałęzi jednostajnym ruchem wymaga kontroli motoryki małej.
Przyczyna i skutek – dzieci uczą się, że wyjmowanie gałęzi powoduje spadanie małpek.
umiejętności społeczne – dzieci muszą czekać na swoją kolej i trzymać się ustalonych zasad gry.
Zasady gry powinny być jasno ustalone/wyjaśnione oraz zademonstrowane przez nauczyciela/rodzica przed rozpoczęciem gry

******************************************************************************************************************

 23.06.2020r.

Popularna zabawa zamienia ubieranie się w grę z podziałem na role, która sprawia przyjemność wszystkim zaangażowanym.

Nie trzeba dodawać, że to ty jesteś sprzedawcą, a dziecko klientem. Zmieniaj lub upiększaj dialogi zgodnie z własnymi potrzebami.
Ty: – Dzień dobry pani. Czy szuka pani/ pan ubrania?
Dziecko: – Tak.
Ty: – A więc trafiła pani we właściwe miejsce. Pani pozwoli, że zademonstruję naszą kolekcję.
(Wyjmij dwie koszulki). Dziś w sprzedaży mamy prześliczne bluzki. Która z nich się pani/panu podoba? (Dziecko wybiera jedną).
Cóż za wspaniały wybór! Sprawdzimy, czy pasuje. (Włóż ją dziecku i zabierz je do lustra, by się przejrzało).
A może teraz mogę zaproponować pani/panu coś więcej – może spodnie?
Dziecko: – Tak!
Ty: – Tak jest. Spójrzmy, co my tu mamy. Czy podobają się pani/panu te spodnie? (Pokaż dwie pary.
Dziecko wybiera jedne z nich). Cudownie! Powinna je pani/pan przymierzyć. (Nałóż dziecku spodnie i zaprowadź je do lustra).
 Prowadź grę, dopóki dziecko w pełni się nie ubierze. Nie zapomnij o tym, że na końcu powinno zapłacić!
Jeśli dziecko stawia opór
Ustal zwyczaj porannego ubierania się i ściśle się go trzymaj. Zacznij go przestrzegać, gdy dziecko jest jeszcze malutkie.
 Zadecyduj, kiedy najlepiej jest je ubierać: zaraz po obudzeniu się, po śniadaniu, czy w innej odpowiedniej sytuacji.
Dziecku w końcu zrozumie, że ubieranie się jest po prostu częścią rytuału rozpoczęcia dnia i nie będzie zbyt gorliwie protestować.

******************************************************************************************************************************

24.06.2020r.

Prostym sposobem rozwijania percepcji czuciowej w zakresie małej motoryki są zabawy z masami, farbami, i materiałami naturalnymi.
 Dzięki nim poprawia się również kontrola ruchu, siła mięśniowa i umiejętności manipulacyjne. Dodatkowym argumentem za stosowaniem mas
i materiałów sypkich jest fakt, że dzieci uwielbiają tego typu aktywności, nawet gdy mają problemy z właściwą modulacją bodźców dodatkowych.

Na rynku gotowe są produkty: plasteliny, modeliny, ciastoliny, żele sensoryczne, glina, masy papierowe, które mogą posłużyć do ćwiczeń.
Dzieci jednak, często znudzone tym, co już znają, chcą eksperymentować i dlatego warto przygotować, najlepiej wspólnie z nimi,
masy z wykorzystaniem produktów kuchennych, budowlanych i chemii gospodarczej (Piotrowska-Madej, Żychowicz, 2018).

Poniżej przedstawiono sprawdzone przepisy na wykonanie mas i propozycje aktywności plastycznych:

Masa piaskowa
Przygotuj:

miskę
6 kubeczków piasku
3 kubeczki mąki pszennej
1 kubeczek wody
3 łyżki płynu do mycia naczyń
1 łyżkę oleju
barwnik spożywczy (opcjonalnie)
Do miski wsyp i wlej wszystkie składniki, zamieszaj swoimi rękoma. Z otrzymanej masy można formować różne kształty, babki,
eksperymentować z ciężarem i strukturą masy. Nadaje się jako zaprawa do budowy miniaturowych budowli z cegiełek.

Księżycowy piasek
Przygotuj:

8 szklanek mąki
1 – 1,5 szklanki oliwki dla dzieci.
Zmieszaj ze sobą mąkę i oliwkę. Z otrzymanej masy można lepić babki, formować różne kształty, umieszczać w masie drobne ziarna,
a po zabawie schować do zamykanego pudełka.

Masa porcelanowa
Przygotuj:

2 kubki kleju wikol
2 kubki mąki ziemniaczanej
2 łyżki oliwki dla dzieci
2 łyżki soku z cytryny.
Wymieszaj wszystkie składniki, aż do otrzymania masy o konsystencji ciastoliny. W trakcie wyrabiania masy należy mieć
ręce wysmarowane oliwką, aby masa lepiej się formowała. Po wycięciu dowolnych kształtów lub uformowaniu figurek, pozostaw do wyschnięcia
 w ciepłym miejscu.

******************************************************************************************************************************

 25.06.2020r.

ćwiczenia grafomotoryczne znajdziecie Państwo w galerii grafomotoryka - łączymy kolorowe kropki.

******************************************************************************************************************************

 

Język angielski